ŚWIATOWE DNI MŁODZIEŻY

Slide 1

Nasze spotkania

25.05.2017
Na ostatnich spotkaniach czytamy wspólnie "Słodkie kłamstwa 24 godziny na dobę" - książeczkę ks. Rafała Jarosiewicza i Marcina Jakimowicza obnażającą 24 najczęściej powtarzające się kłamstwa, którymi szatan próbuje dziś odciągnąć od Boga zwłaszcza młodego człowieka. Zachęcamy do wspólnej lektury także w najbliższy czwartek o godz. 19.00.

Więcej…

Nasze inicjatywy

Chata na Zagrodach

Strefa publiczna

Spotkania czwartkowe

Opublikowano: środa, 22, styczeń 2014 20:32

25.05.2017
Na ostatnich spotkaniach czytamy wspólnie "Słodkie kłamstwa 24 godziny na dobę" - książeczkę ks. Rafała Jarosiewicza i Marcina Jakimowicza obnażającą 24 najczęściej powtarzające się kłamstwa, którymi szatan próbuje dziś odciągnąć od Boga zwłaszcza młodego człowieka. Zachęcamy do wspólnej lektury także w najbliższy czwartek o godz. 19.00.

 

16.03.2017
Tym razem wszyscy pacowali nad przygotowaniem do rozprowadzenia kolejnego już - 9 numeru parafialnego biuletynu "Pcimskie DZWONY". W wielkopostnym numerze można znaleźć mi. in garść informacji o św. Bracie Albercie, którego rok aktualnie przeżywamy, ponadto programy rekolekcji parafialnych i Triduum Sacrum, a także poczytać o celebracji Wigilii Paschalnej - nazywanej już przez św. Augustyna "Matką wszystkich wigilii". Zachęcamy także do lektury biuletynu on-line.

12.01.2017
To nasze pierwsze spotkanie formacyjne w nowym roku; rozpoczęliśmy je od refrenu piosenki:

"Panie proszę spraw, aby życie mi nie było obojętne,
abym zawsze kochał, to co piękne,
pozostawił ciepły ślad na czyjejś ręce" - który to refren pragniemy uczynić pewnego rodzaju mottem naszej dalszej formacji i współpracy.

24.11.2016
Kolejne nasze spotkanie rozpoczęliśmy od modlitwy piękną pieśnią pt. „Wierzę że powróci Pan”. Jej słowa zawierają w sobie bardzo głęboki sens, ponieważ mówią one o tym co w teraźniejszych czasach odrywa nas od wiary w Boga, zaś refren mówi o tym aby uwierzyć w to, że Pan powróci. 

Następnie wróciliśmy do czytania książki „Jezus ufa tobie” i kolejnego jej fragmentu. W nim Ojciec Święty mówi do nas: „ Nie bójcie się spojrzeć Mu w oczy pełne nieskończonej miłości i pozwólcie, aby On ogarnął was swoim miłosiernym spojrzeniem gotowym przebaczyć każdy wasz grzech. Spojrzeniem, które może przemienić wasze życie i uleczyć rany waszych dusz. Spojrzeniem, które zaspokaja najgłębsze pragnienia waszych młodych serc: pragnienie miłości,pokoju, radości i pełnego szczęścia. Przyjdźcie do niego i nie bójcie się! Przyjdźcie, by powiedzieć mu z głębi waszych serc „Jezu Ufam Tobie! Pozwólcie by dotknęło was Jego bezgraniczne Miłosierdzie,abyście wy z kolei poprzez uczynki, słowa i modlitwę stali się apostołami miłosierdzia w naszym świecie zranionym egoizmem, nienawiścią i rozpaczą”.

Fragment ten mówi o tym, abyśmy nie bali się patrzeć w oczy - nie tylko podczas rozmowy z drugim człowiekiem, ale również podczas rozmowy z Bogiem, ponieważ gdy patrzymy w oczy, to tworzy się między nami szczególna więź. Ojciec Święty prosi nas też abyśmy nie bali się spojrzeć Bogu w oczy i powiedzieć „Jezu ufam Tobie”, ponieważ Bóg jest miłosierny i przebaczy nam każdy grzech. Potem omówiliśmy kilka spraw organizacyjnych, a całość zakończyli modlitwą

03.11.2016

Na kolejnym spotkaniu czytaliśmy kolejny tekst z książki pt.” Jezus ufa Tobie”. Był to fragment Orędzia Ojca Świętego wygłoszonego podczas XXXI Dnia Młodzieży w Krakowie. Oto kilka cytatów, które Ojciec Święty skierował do młodych, a które najbardziej mnie poruszyły:

- „W Nim, a w sposób szczególny w Jego Misterium Paschalnym, wypełnia się najgłębszy sens jubileuszu”.
- „Stary Testament mówiąc o miłosierdziu posługuje się różnymi terminami(…)najbardziej znaczące to hesed i rahamim. Pierwszy odnoszący się do Boga wyraża jego niestrudzoną wierność Przymierzu ze swoim ludem, który miłuje i któremu przebacza na wieki”.
- (…) rahamim,który można przetłumaczyć jako „wnętrzności” odwołuje się do matczynego łona pozwalając nam rozumieć miłość Boga do swojego ludu na wzór miłości matki do swego dziecka”.
- „w miłosierdziu zawsze zawarte jest przebaczenie(…)nie jest więc jakąś abstrakcyjną ideą, ale konkretnym faktem”
- „W Jezusie wszystko mówi o miłosierdziu. Co więcej:On sam jest miłosierdziej”
- „kiedy otwieramy swoje serce z pokorą i przejrzystością, możemy bardzo konkretnie doświadczyć Bożego Miłosierdzia”.
- „NIE BÓJ SIĘ SPOJRZEĆ W JEGO OCZY”.
- „skąd bierze się ta nadzwyczajna moc krzyża?(…)krzyż jest najbardziej wymownym znakiem Miłosierdzia Boga! Jest potwierdzeniem, że miarą miłości Boga wobec ludzkości jest miłość bez miary! Na krzyżu możemy dotknąć Miłosierdzia Boga i dać się dotknąć Jego Miłosierdziu”.

29.09.2016

Na dzisiejszym spotkaniu sięgnęliśmy do pierwszego tekstu z książki pt. ”Jezus ufa Tobie”. Książkę tą otrzymaliśmy podczas Światowych Dni Młodzieży tak samo my-wolontariusze jak i pielgrzymi którzy odwiedzili Polskę podczas tego wydarzenia.

Książka ta mówi o Bożym miłosierdziu. Fragment, który czytaliśmy dzisiaj to „Słowo Metropolity Krakowskiego do uczestników XXXI Światowego Dnia Młodzieży 2016”. Słowa skierowane przez księdza Kardynała pokazują nam że życie bez miłosierdzia przelatuje nam przez palce i zapominamy co w świecie jest ważne. Oto kilka cytatów, które najbardziej zapadły mi w pamięć:
- „Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”( J 20,21)
- „Jesteśmy tu po to, aby jeszcze raz przeżyć tę ewangeliczną scenę, opisaną przez św. Jana i kontemplować największą tajemnicę naszego zbawienia”.
- „(…)Bóg dał nam orędzie Miłosierdzia jako znak czasu dla gubiącej się w materializmie ludzkości”.
- „Objawia się ono wtedy, gdy człowiek patrzy szczerymi oczami na swojego brata, którego spotyka na drodze życia”

05-15.08.2016
Podczas naszego pobytu na obozie sięgamy do tekstów przemówień Papieża Franciszka, które wygłosił podczas pobytu w Polsce z okazji Światowych Dni Młodzieży, które kilka tygodni temu odbyły się w Krakowie. Podczas naszego pobytu na obozie przeczytaliśmy trzy przemówienia Ojca Świętego.

Pierwsze to przemówienie z Ceremonii powitania papieża Franciszka na Błoniach, następne to Katecheza okienna nr.1 i przemówienie Ojca Świętego wygłoszone podczas nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Oto kilka cytatów:

- „abyśmy mogli przeżywać to święto wiary”

- „nie ma nic piękniejszego niż podziwianie pragnień, zaangażowania, pasji i energii, z jaką wielu młodych ludzi przeżywa swoje życie”
- „napełnia mnie bólem, gdy spotykam ludzi młodych, którzy zdają się być przedwczesnymi „emerytami”.
- „martwi mnie, gdy widzę ludzi młodych, którzy „rzucili ręcznik”
- „jest jedna odpowiedź, której się nie sprzedaje, i której nie można kupić, nie jest to rzecz, nie jest to jakiś przedmiot, ale żywa osoba-która nazywa się Jezus Chrystus”
- „Jezus Chrystus pomaga nam podnosić wzrok i marzyć o rzeczach wzniosłych”
- „Jezus wyciąga rękę zawsze wtedy, kiedy upadamy”
- „Zacznij od tego, byś pozwolił się wzruszyć”
- „rozmawiacie ze swoimi dziadkami? Szukajcie kontaktu z waszymi dziadkami. Oni posiadają mądrość życia. I powiedzą wam rzeczy, które poruszą wasze serce”.
- „W tej swojej pracy odnalazł wiarę”
- „Wiara tego chłopca (…) zaprowadziła go do nieba i teraz on jest z Jezusem i patrzy na Was”
- „Jeśli ktoś kto nazywa siebie chrześcijaninem, nie żyje, aby służyć, służy tylko, aby żyć”
- „Droga Krzyżowa jest drogą szczęścia pójścia za Chrystusem aż do końca, w często dramatycznych okolicznościach życia codziennego”

09.06.2016
Na dzisiejszym spotkaniu sięgnęliśmy do artykułu z dwumiesięcznika „Miłujcie się”, który zatytułowany był „Eucharystyczny cud w Legnicy” i mówił o tym właśnie cudzie, który niedawno miał miejsce, a także o innych cudach, które wcześniej miały miejsce np. w Sokółce czy Buenos Aires. Jak mówi fragment artykułu: „Poprzez cuda eucharystyczne Pan Jezus budzi nas z duchowego letargu i wzywa do wiary w Jego rzeczywistą obecność w Eucharystii”. Spotkanie zakończyliśmy modlitwą.

02.06.2016
Za nami kolejne już spotkanie komitetu parafialnego Światowych Dni Młodzieży, na którym pojawiło się wiele różnych pomysłów, a także dowiedzieliśmy się skąd przyjadą do nas grupy, które nasza parafia ma gościć. Spotkanie zakończyliśmy modlitwą.

26.05. 2016
Kolejne nasze spotkanie odbyło się w zupełnie innych okolicznościach, ponieważ przyjechały do nas Symbole Światowych Dni Młodzieży. Wieczorem wspólnie z komitetem zrobiliśmy czuwanie modlitewne przy symbolach, zaś drugiego dnia miała miejsce uroczysta Msza Święta przy symbolach.

19.05.2016
Dzisiejsze nasze spotkanie odbyło się w terenie. Zebraliśmy się wszyscy, wsiedliśmy do samochodów i udaliśmy się na Kudłacze. W drodze do kapliczki nazbieraliśmy pięknych wiosennych kwiatów. Przy towarzyszącym pięknym zachodzie słońca odśpiewaliśmy przy kapliczce Matki Bożej i św. Huberta Litanię Loretańską. Następnie omówiliśmy kilka spraw, które czekają nas w najbliższym czasie. Spotkanie zakończyliśmy Apelem Jasnogórskim.

12.05.2016
Na kolejnym naszym spotkaniu zebraliśmy się wraz z Komitetem Parafialnym Światowych Dni Młodzieży, aby omówić kilka spraw organizacyjnych; jak rejestracja wolontariuszy i gospodarzy parafialnych, a także peregrynację symboli Światowych Dni Młodzieży, które w najbliższym czasie mają odwiedzić nasz dekanat. Spotkanie zakończyliśmy modlitwą.

05.05.2016
Nasze kolejne spotkanie rozpoczęliśmy od modlitwy. Następnie nawiązując do Litanii Loretańskiej, którą odmawiamy codziennie przez miesiąc maj zgłębiliśmy się nad jej treścią, a szczególnie nad dwoma wezwaniami: „Bramo niebieska” oraz „Wieżo z kości słoniowej”.
Jeżeli chodzi o pierwsze wezwanie to już od czasów starożytnych miało ono swoje symboliczne znaczenie, a gdy zaś zaczęto budować chrześcijańskie świątynie stała się ona symbolem przejścia ze świata profanum do świata sacrum. Maryję nazywamy „bramą niebieską” z kilku powodów. Po pierwsze to dlatego, że jej ciało stało się bramą przez którą przyszedł Chrystus, zaś po drugie że Maryja jest pośredniczką pomiędzy sferą profanum czyli nami, a sferą sacrum czyli Jej synem. Wezwanie „wieżo z kości słoniowej” również miało symboliczne znaczenie. Wieża symbolizowała siłę i moc, a w krajobrazie każdego starożytnego miasta była wieża. Natomiast kość słoniowa jest zwrotem zaczerpniętym z Biblii, a dokładnie z Pieśni nad pieśniami, gdzie narzeczony opisujący piękno swojej narzeczonej mówi, że jest ona jak wieża z kości słoniowej. W odniesieniu do Maryji ma ono dwa znaczenia. Po pierwsze z połączenia tych dwóch określeń wynika potęga, czystość i delikatność. Po drugie zaś w odniesieniu do średniowiecza kiedy to Eucharystię przechowywano w puszce z kości słoniowej. Zawierały one Najświętszy Sakrament, podobnie jak Maryja, która nosiła w sobie Ciało Jezusa. Spotkanie zakończyliśmy wspólnym odmówieniem Litanii Loretańskiej i odśpiewaniem pieśni „Chwalcie łąki umajone”.

28.04.2016
Dzisiejsze spotkanie rozpoczęliśmy od modlitwy, by następnie podjąć kilka spraw organizacyjnych związanych z naszym wakacyjnym obozem i wyjazdem na Pola Lednickie. Następnie po bardzo długiej przerwie wróciliśmy do adhortacji „Evangelii gaudium”. Fragment który czytaliśmy nosił tytuł „Ewangelizatorzy z duchem”. Tak jak apostołowie w Dzień Pięćdziesiątnicy zostali napełnieni Duchem Świętym aby mogli głosić Ewangelię,...

tak i „Ci, którzy głoszą Ewangelię, powinni bez lęków otworzyć się na działanie Ducha Świętego”. Oto kilka cytatów zaczerpniętych z tegoż właśnie fragmentu:

- „Ponadto Duch Święty obdarza siłą do głoszenia Ewangelii śmiało, na głos, w każdym czasie i miejscu, także pod prąd”.

- „żadna motywacja nie będzie wystarczająca, jeśli w sercach nie żarzy się ogień Ducha”.

- „Lecz cóż to za miłość, która nie odczuwa potrzeby mówienia o ukochanej istocie, ukazywania jej, starania się, by inni ją poznali”.

- „Najlepszą motywacją, by zdecydować się głosić Ewangelię, jest jej kontemplowanie z miłością, zatrzymanie się na jej kartach i czytanie jej z sercem”.

21.04.2016
Kolejne nasze spotkanie rozpoczęliśmy od odczytania fragmentu Ewangelii wg św. Jana o zmartwychwstaniu. Ten opis idealnie wpasował się w tekst, który dziś czytaliśmy. Tekst ten mówił o Całunie Turyńskim, w który owinięte zostało Ciało Chrystusa przed złożeniem do grobu, a także chuście z Manopello, na której prawdopodobnie znajduje się wizerunek Chrystusa. Doszliśmy do kilku wniosków. Po pierwsze dostrzegliśmy, że gdyby Ciało z grobu zostało wykradzione, to ciało od płótna byłoby oderwane i byłyby widoczne tego ślady, a jak wyczytaliśmy w tekście takich śladów nie było. Drugi wniosek jest częściowo związany z pierwszym. Jeżeli ciało byłoby wykradzione to złodziej nie złożyłby chusty i odłożył w inne miejsce, tylko zostawiłby nie wiadomo gdzie. Ostatnim wnioskiem do jakiego doszliśmy to to, że w czasach w których żył Chrystus nie było fotografii, natomiast Chrystus zostawiając swoje odbicie na chuście chciał nam przekazać swój wizerunek. Spotkanie zakończyliśmy modlitwą i śpiewem lednickiej pieśni „Ukaż mi Panie swą twarz”.

31.03.2016
Po krótkiej przerwie spowodowanej świętami odbyło się kolejne nasze spotkanie. Tym razem zebraliśmy się wspólnie z Komitetem Parafialnym Światowych Dni Młodzieży, aby omówić wszelkie sprawy organizacyjne. Całość zakończyliśmy modlitwą. 

10.03.2016
Nasze spotkanie tym razem było typowo organizacyjne. Rozpoczęliśmy je modlitwą i następnie przeszliśmy do omawiania bieżących spraw jak: Światowe Dni Młodzieży, adoracja przy Grobie Pańskim, wyjazd wielkanocny, czy obóz wakacyjny do Chaty na Zagrodach. Spotkanie zakończyliśmy modlitwą.

03.03.2016

Na kolejnym już spotkaniu zajmowaliśmy się złożeniem kolejnego numeru naszej parafialnej gazetki "Pcimskie DZWONY". I również tym razem czekało nas sporo pracy, ale przy wspólnym zaangażowaniu uwinęliśmy się bardzo szybko. Jak zawsze również mieliśmy przy okazji małe przekąski.

25.02.2016
Kolejne nasze spotkanie było typowo organizacyjnym. Rozpoczęliśmy je tradycyjnie od modlitwy. Następnie rozmawialiśmy na temat kolejnego numeru naszej parafialnej gazetki. Później podjęliśmy temat Światowych Dni Młodzieży. Całość zakończyliśmy modlitwą.

18.02.2016

Spotkanie Parafialnego Komitetu Światowych Dni Młodzieży rozpoczęliśmy od modlitwy, by następnie przejść do podejmowania ważnych decyzji i dyskusji na temat przyjęcia pielgrzymów i całej organizacji Światowych Dni Młodzieży w naszej parafii. Stworzyło się bardzo wiele różnych pomysłów. Całość zakończyliśmy śpiewem pieśni i modlitwą.

04.02.2016
Kolejne nasze spotkanie rozpoczęliśmy modlitwą, a następnie podjęliśmy temat: „Grzech=Destrukcja. Nie bądź głupi” - programu Deo-profil w ramach przygotowania duchowego do ŚDM. Podzieliliśmy się na trzy grupy. Każda z grup miała za zadanie scharakteryzować postacie z przypowieści o synu marnotrawnym, czyli ojca i obydwu synów.

Po wspólnej pracy w grupach, każda grupa przedstawiła swoje wnioski. Później zaśpiewaliśmy kilka piosenek i całość zakończyliśmy modlitwą. 

Syn marnotrawny Miłosierny ojciec Syn, który pozostał w domu

- rozrzutny

- nieodpowiedzialny

- przeszedł wewnętrzną przemianę

- cierpiał

- przez własną głupotę żył w niedostatku

- uzyskał przebaczenie

- zarozumiały

- pełen nadziei

- pokorny

- zawiódł najbliższych

- zmarnował pokładane nadzieje

- jego przykład ukazuje,
jakie spustoszenie w człowieku
czyni grzech

- cierpliwy

- wyrozumiały

- miłosierny

- wrażliwy

- szczęśliwy z powrotu syna

- łaskawy

- przekazał synowi majątek

- przyjął syna z powrotem

- odział syna w najlepsze szaty

- przywraca synowi godność

- wyprowadził ucztę na której
nakarmił syna do syta

- łączy w sobie cechy obojga rodziców
(jedna dłoń kobiety, druga mężczyzny)

- pracował w pol

- wraca z pracy

- słyszy dobiegającą z domu muzykę

- jest zdziwiony

- pyta swojego sługi co dzieje się w domu

- rozgniewał się na słowa,
które usłyszał od sługi

- zdenerwował się że ojciec robi bratu ucztę

- ma pretensje do ojca

- czuje się niedoceniony i zazdrosny

- jest kochany przez ojca

21.01.2016

Dzisiejsze spotkanie było pierwszym w rozpoczętym 2016 roku. Zaczęliśmy od przygotowania pizzy, następnie rozmawialiśmy o sprawach organizacyjnych i planach dotyczących między innymi następnego numeru gazetki. Później zaśpiewaliśmy kilka kolęd a spotkanie zakończyliśmy odmówieniem komplety.

22.12.2015

Tuż przed Świętami zorganizowaliśmy Wigilię. Spotkanie wigilijne rozpoczęliśmy trradycyjnie od ubierania choinki. Następnie nastąpiło zapalenie świecy, modlitwa, odczytanie fragmentu Ewangelii Św. Łukasza o Narodzeniu Pańskim, po czym połamaliśmy się opłatkiem skladając sobie wzajemnie życzenia. Spotkanie zakończyliśmy małym poczęstunkiem, na który składało się to, co kto przyniósł, oraz śpiewaniem kolęd.

17.12.2015

Na przedostatnim naszym spotkaniu przed zbliżającymi się świętami pracowaliśmy nad ostatnim w tym roku, świątecznym numerem naszej parafialnej gazetki. I choć było dużo pracy to wszyscy z uśmiechami na ustach pracowali tak, że bardzo szybko udało nam się złożyć wszystkie egzemplarze. Niebrakowało także przysznych kanapek, które dodawały nam energii do pracy.

10.12.2015

Tym razem na spotkaniu poruszyliśmy temat zbliżających się wyjazdów, które nas czekają, a mianowicie wyjazd na sobotnie spotkanie z o. Antonello i o. Enrique organizowane w ramach przygotowania do Światowych Dni Młodzieży i zbliżający się powoli wyjazd Sylwestrowy.

Następnie poruszyliśmy temat artykułu zawartego w kojenym numerze dwumiesięcznika „Miłujcie się!”, który opowiadał o dziewczynie, która będąc Żydówką tak poznała Boga i uwierzyła w niego, że została katolicką siostrą zakonną. Spotkanie zakończyliśmy wspólnym śpiewem i modlitwą.

6.12.2015

Podczas trwającej w naszej parafii wizytacji, wieczorem na „Prałatówce” odwiedził nas ksiądz biskup Grzegorz Ryś. Opowiadał nam o tym, abyśmy przychodząc na spotkania zawsze pamiętali, że nie przychodzimy po to żeby spotkać znajomych, ale przychodzimy dla Pana Boga. Następnie zaśpiewaliśmy kilka piosenek, a na końcu wraz z księdzem biskupem odmówiliśmy kompletę.

03.12.2015

Na dzisiejszym spotkaniu odwiedził nas bardzo miły gość, a mianowicie Święty Mikołaj. W swoim zwyczaju ma on obdarowywanie prezentami, więc i dla każdego z nas miał drobne upominki. Następnie zaśpiewaliśmy kilka piosenek, a spotkanie zakończyliśmy odmawiając kompletę, którą prowadził nasz Gość.

26.11.2015

Tym razem omawialiśmy bierzące sprawy, a mianowicie szczegóły wyjazdu andrzejkowego i wizytacji księdza biskupa, która odbędzie się za kilka dni w naszej parafii. Następnie zrobiliśmy losowanie na mikołajki, a spotkanie zakończyliśmy odmawiając Nieszpory.

19.11.2015

Na kolejnym naszym spotkaniu oprócz omówienia bieżących kwestii zgłębiliśmy kolejny fragment adhortacji papieża Franciszka. Dzisiejszy fragment mówił nam o wierze, która często jest na pokaz, zamiast na chwałę Bożą. Na koniec zaśpiewaliśmy kilka piosenek.

A oto kilka cytatów z dzisiejszego fragmentu:

- ”Duchowa światowość, kryjąca się za pozorami religijności, a nawet miłości Kościoła, polega na szukaniu chwały ludzkiej i osobistych korzyści zamiast chwały Pańskiej”

- ”Ponieważ łączy się ze staraniem o zachowanie pozorów, nie zawsze towarzyszą jej grzechy publiczne i na zewnątrz wszystko wydaje się poprawne. Gdyby jednak przeniknęła do Kościoła << byłoby to nieskończenie bardziej bolesne niż cała zwykła moralna światowość>>”.

- ”Nie można sobie wyobrazić, żeby z tych zredukowanych form chrześcijaństwa mógł się narodzić autentyczny dynamizm ewangelizacyjny”

- ”W ten sposób życie Kościoła zmienia się w kawałek muzeum albo jest udziałem niewielu”.

- ”Nie ma już więcej ewangelicznego zapału, lecz opaczne zażywanie przyjemności z egocentrycznego samozadowolenia”

12.11.2015

Kolejne nasze spotkanie rozpoczęliśmy od podsumowania akcji znicz. Następnie podjęliśmy dyskusję na temat naszych najbliższych planów a mianowicie Andrzejek, Mikołajek a także szczegółów najbliższego numeru biuletynu parafialnego. Nawiązując do wczorajszego patriotycznego święta poprzez fragmenty tekstów z kroniki Galla Anonima pt. „O ślepocie Mieszka, syna Siemomysła” i „Jak Mieszko podjął za żonę Dąbrówkę” nawiązaliśmy do innego wydarzenia z naszej historii, czyli do chrztu Polski, którego okrągłą 1050 rocznicę będziemy obchodzić podczas Światowych Dni Młodzieży w 2016 roku w Krakowie.

05.11.2015

Tym razem sięgnęliśmy do tekstów adhortacji papieża Franciszka pt. "Evangelii Gaudium". Dzisiejszy fragment przez nas omawiany mówił o tym, że trzeba walczyć z pokusami tego świata, ponieważ są one wyzwaniem aby wzrastać w wierze. Oto kilka cytatów, które zapadły nam w pamięć:

- " Radość Ewangelii jest tym, czego nic i nikt nie zdoła nam odebrać"               

- "Wydaje nam się, że powinniśmy się zdecydowanie odciąć od tych proroków nieszczęść, głoszących co najgorsze, tak jakby bliski już był koniec świata. Nikt nie może podjąć walki, jeśli nie wierzy w zwycięstwo"

- "Kto zaczyna bez ufności, stracił wcześniej połowę bitwy i zakopuje własne talenty"

- "Również własna rodzina lub własne miejsce pracy mogą stać się tym wyjałowionym środowiskiem, gdzie należy zachować wiarę i starać się, by nią promieniować"

- " Na pustyni odkrywa się wartość tego co jest niezbędnę do życia..."

- " Nie pozwólmy się okraść z nadziei"

29.10.2015

Dzisiejsze spotkanie rozpoczęliśmy od małej niespodzianki dla księdza, który wczoraj obchodził swoje imieniny. Po małym poczęstunku przeszliśmy do omówienia innych punktów. Poruszyliśmy trochę temat akcji znicz, ale najważniejszą sprawą była jutrzejsza adoracja związana z akcją Szpital Domowy. Uzgadnialiśmy plan modlitwy jak również ćwiczyliśmy piosenki, które podczas adoracji będziemy śpiewać.

22.10.2015

Dzisiejsze spotkanie było połączone ze spotkaniem komitetu ogranizującego Światowe Dni Młodzieży. Osoby tworzące nasz Parafialny Komitet poprowadziły dziś różaniec w intencji Światowych Dni Młodzieży. Następnie podjęliśmy kilka spraw organizacyjnych związanych z akcją znicz i wyjazdu na adoracje w ramach Szpitala Domowego.                              /Justyna

03.09.2015

Wrzesień to czas powrotu do szkoły ale też do naszej salki na nasze czwartkowe spotkania ;)
Na ostatnim spotkaniu zajęliśmy się planowaniem tego roku szkolnego. Lecz nie tylko skupiliśmy się na pzyszłości ale wróciliśmy też do czasów św siostry Faustyny a dokładnie jej dzienniczka. Przeczytaliśmy kilka fragmentów, aby bardziej poznać tę osobę, a zwłaszcza przesłanie, które przez nią pragnął nam wszystkim przekazać Jezus.

"..im więcej poznaję wielkośc Boga, tym więcej się cieszę ,że takim On jest. I cieszę się niezmiernie Jego wielkością "

" Nie szukam szczęścia poza wnętrzem, w którym przebywa Bóg".    (z dzienniczka św. s. Faustyny)

/Kinga

16.07.2015

Nasze dzisiejsze wakacyjne spotkanie spędziliśmy nieco inaczej niż zwykle. Nie w salce lecz w plenerze przy ognisku na Kotoniu... Gdy już dotarliśmy na miejsce zaczęliśmy smażyć kiełbasy i chlebek. Przy tym podziwialiśmy widoki na naszą miejscowość przy zachodzącym słońcu. Spotkanie upłynęło bardzo miło i wesoło.Gdy robiło się już ciemniej a ognisko zaczęło przygasać śpiewaliśmy różne pieśni. Zakończyliśmy wspólnie Apelem Jasnogórskim.

/Kinga

  • Ognisko_u_Andrzeja_1
  • Ognisko_u_Andrzeja_2
  • Ognisko_u_Andrzeja_3
  • Ognisko_u_Andrzeja_4
  • Ognisko_u_Andrzeja_5
  • Ognisko_u_Andrzeja_6
  • Ognisko_u_Andrzeja_7

 09.07.2015

Na kolejnym wakacyjnym spotkaniu omówiliśmy kilka spraw organizacyjnych i rozlosowaliśmy nagrody za rozwiązanie krzyżówki zawartej w kolejnym numerze naszej gazetki. Następnie podjęliśmy lekturę o św. Charbelu - libańskim mnichu, za którego przyczyną dokonują się liczne uzdrowienia.

/Justyna

04.06.2015r.

Dzisiejsze spotkanie było nieco inne; po modlitwie zaczęliśmy przygotowania do XIX spotkania młodych na Lednicy. Śpiewaliśmy dużo rożnych piosenek ze śpiewnikow lednickich oraz rozmawialismy na tematy dotyczace bieżacych spraw, miedzy innymi kolejnego numeru gazetki parafialnej "Pcimskie dzwony". Nie zabrakło rownież smakołykow takich jak lody i pizza domowej roboty...

28.05.2015r

Dzisiejsze spotkanie było szczególnie naznaczone przez nadchodzące Światowe Dni Młodzieży w Krakowie. Dzisiejszego dnia w ramach odbywającej się sztafety modlitwy za dzieło Światowych Dni Młodzieży właśnie w naszej parafii odprawiona została Msza Święta w którą zaangażowała się nasza grupa, uczestniczyli w niej także należący do Komitetu Parafialnego, rodziny, młodzież jak również osoby które nie są zaangażowane ale pragną się modlić właśnie w tej intencji. Wyjątkowe dla nas było to że na koniec Mszy Świętej wspólnie odmówiliśmy ułożoną przez nas modlitwę która została już przetłumaczona na 17 języków świata. Po Mszy odbyło się krótkie spotkanie naszej grupy gdzie również omawialiśmy sprawy bieżące.

16.04.2015r.

To spotkanie było kolejnym już spotkaniem Parafialnego Komitetu ŚDM 2016 i zarazem pierwszym spotkaniem po przerwie świątecznej. Spotkanie było wyjątkowe pod wieloma względami. Po pierwsze ustaliliśmy kilka bieżących spraw, wylosowaliśmy laureatów którzy wysłali do nas rozwiązania krzyżówki z pierwszego wydania naszej parafialnej gazetki.

Zrobiliśmy również zdjęcie, na którym widać jak liczny jest nasz komitet i jak ważne dla każdego pokolenia są Światowe Dni Młodzieży bo wszyscy "Czekamy na ŚDM Kraków 2016"

12.03.2015r.

To spotkanie było wyjątkowe ponieważ właśnie dziś ukazał się pierwszy numer naszej parafialnej gazetki pod tytułem: „Pcimskie dzwony”. Było sporo pracy przy składaniu i zszywaniu ale również wiele radości z tego co udało nam się dokonać. Gazetka została dostarczona przez nas do każdego domu.

05.03.2015r

Dziś odbyło się kolejne już zebranie Komitetu Parafialnego do spraw ŚDM 2016. Uzgadnialiśmy bieżące sprawy dotyczące peregrynacji miniatur krzyża i obrazu Matki Bożej. Przygotowywaliśmy się również do poprowadzenia Drogi Krzyżowej.

 

24.02.2014r.

Spotkanie było przygotowaniem do drogi krzyżowej którą wspólnie poprowadziliśmy piątek o godz. 19.00. Podzieliliśmy pomiędzy siebie rozważania i śpiewaliśmy piosenki wielkopostne, m. in.: „Rozpięty na ramionach”. Staraliśmy się ze zrozumieniem czytać rozważania stacji, bo czasami gdy się nie zastanowiamy nad tym co mówimy to okazuje się że dużo z naszych słów jest bez sensu, ale gdy już o tym myślimy i rozważamy, to zaczynamy zauważać jak swoje błędy. Nasuwa się tu sam wniosek; po prostu ciągle trzeba myśleć nad tym co mówimy...

 

12.02.2015r.

Dzisiaj mieliśmy możliwość przeczytania fragmentu książki pod tytułem „Głodny Mnich czyli sekrety refektarza”. Opisane są w niej zasady savior vivre, które powinno się zachować przy stole, wg XVIII wiecznej reguły zakonnej. Jezyk co prawda dla nas już trochę archaiczny, jednakże w wielu przypadkach rady tam zawarte są nadal aktualne i niezwykle trafne... Na koniec spotkania mogliśmy również wcielić te zasady w życie, co czasami było trudne ;)

 

Prezentując poniżej niektóre z nich zachęcamy do lektury całej pozycji: 

  • regula_1
  • regula_2
  • regula_3
  • regula_4
  • regula_5
  • regula_6
  • regula_7
  • regula_8
  • regula_9


05.02.2015r. 
To spotkanie było kolejnym już spotkaniem parafialnego komitetu organizacyjnego ŚDM2016. Wraz z innymi członkami omówiliśmy kilka spraw dotyczących organizacji jak również przeczytaliśmy kolejny już fragment Adhortacji Apostolskiej papieża Franciszka. A to kilka cytatów które nas uderzyły i w pewnym sensie zmusiły do refleksji:

- „Kościół <<wyruszający w drogę>> jest Kościołem otwartych drzwi. Wyjść ku innym, aby dotrzeć do ludzkich peryferii, nie znaczy biec do świata bez kierunku i bez sensu. Wiele razy lepiej jest zwolnić kroku, oddalić niepokój, aby spojrzeć w oczy i słuchać, albo odłożyć pilne sprawy, aby towarzyszyć człowiekowi, który pozostał na skraju drogi. Czasem Kościół jest jak ojciec syna marnotrawnego, który nie zamyka przed nim drzwi, aby mógł on wejść bez trudności, kiedy powróci. ”
- „Wszyscy mogą w jakiś sposób uczestniczyć w życiu kościelnym; wszyscy mogą należeć do wspólnoty, i nawet drzwi Sakramentów nie powinno się zamykać z jakichkolwiek powodów. Odnosi się to przede wszystkim do sytuacji, w której chodzi o sakrament będący <<bramą>> - o Chrzest. ”
- „Mam nadzieję, że zamiast lęku przed pomyleniem się, będziemy się kierować lękiem przed zamknięciem się w strukturach dostarczających nam fałszywej ochrony, lękiem przed przepisami czyniącymi nas nieubłaganymi sędziami, lękiem przed przyzwyczajeniami, w których czujemy się spokojni, podczas gdy obok nas znajduje się zgłodniała rzesza ludzi, a Jezus powtarza nam bez przerwy:<< Wy dajcie im jeść!>> (Mk 6, 37)

29.01.2015r.
Dzisiaj rozpoczęliśmy spotkanie od lektury tekstu "Na Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny" autorstwa św. Germana z Konstantynopola (pisarz, teolog, biskup i patriarcha Konstantynopola w latach 715–730, święty Kościoła katolickiego, ormiańskiego oraz prawosławnego). Św. German czerpiąc głęboko z tradycji biblijnej pomógł zobrazować nam rozmowę Maryi i Józefa gdy ten dowiedział się że jest Ona brzemienna.

Na dzisiejszym spotkaniu mieliśmy również kilku gości, którzy przyjechali do nas z Tenczyna; z czego bardzo się cieszymy. Rozmawialiśmy też wraz z nimi na tematy związane z przygotowaniami ŚDM 2016 oraz zaśpiewaliśmy kilka piosenek.

15.01.2015r.
Dzisiaj głównie czas poświęciliśmy sprawom organizacyjnym; mi. in. wróciliśmy do tematu planowanej od jakiegoś czasu gazetki parafialnej. Zastanawialiśmy się nad jej formą i zawartością treściową, oraz innymi kwestiami związanymi z tym tematem.

08.01.2015r.
To spotkanie było już drugim spotkaniem Parafialnego Komitetu ŚDM. Został wybrany przewodniczący Komitetu oraz ustaliliśmy kilka nowych rzeczy i zapoznaliśmy się z tym, jak były spotkania ŚDM organizowane w Rio i Sydney.

26.12.2014r.
Podobnie jak rok temu w drugi dzień Świąt chodziliśmy po kolędzie w przebraniach i mogliśmy naprawdę zobaczyć na własne oczy działanie Pana Boga, bo bardzo rzadko zdarza się, aby kolędnicy zostali zatrzymani na drodze przez przejeżdżający samochód i właśnie na drodze śpiewali kolędy, czy też kiedy pozdrawiali nas przejeżdżający policjanci... Ale w takich właśnie sytuacjach objawia się nieustanna obecność Boga w naszym życiu...

zobacz więcej...

21.12.2014.
To już nasze ostatnie spotkanie przed Wigilią Bożego Narodzenia, dlatego zorganizowaliśmy je w niedzielę. Właśnie wtedy gdy każdy z nas ma więcej czasu wolnego, aby nikogo nie zabrakło przy naszym oazowym wigilijnym stole. Na początku spotkania i naszej wigilii według tradycji odczytaliśmy fragment Pisma Świętego o Narodzeniu Pańskim i pomodliliśmy się. Później połamaliśmy się opłatkiem i zasiedliśmy do wspólnego stołu na którym zagościł tradycyjny barszcz z uszkami. Na końcu zaśpiewaliśmy kilka kolęd i pastorałek.

zobacz zdjęcia...

18.12.2014.
Wróciliśmy do czytania adhortacji papieża Franciszka, w której kolejny rozdział mówi nam o tym, że miłosierdzie jest największą cnotą, także każdy z nas powinien dawać siebie innym i więcej być niż mieć.
Papież zwraca także uwagę, że misja głoszenia Ewangelii wpisuje się w nasze ograniczenia. 

- „Miłosierdzie jest największą cnotą. Jej właściwością bowiem jest dawanie innym; a, co więcej, zaradzanie potrzebom cudzym, a to jest dowodem wyższości. Stąd też miłosierdzie jest właściwością Boga, w miłosierdziu też najwyraźniej wyraża się Jego wszechmoc.”
- „Wyrażenie prawdy może przybierać różne formy. Właśnie odnowa form wyrazu staje się konieczna, aby można było przekazywać współczesnemu człowiekowi ewangeliczne orędzie w jego niezmiennym sensie”
- „Misyjne serce jest świadome tych ograniczeń i staje się <<słabe dla słabych, […] wszystkim dla wszystkich>> (por. 1 Kor 9,22). Nigdy się nie zamyka, nigdy nie szuka poczucia własnego bezpieczeństwa, nigdy nie wybiera sztywnej samoobrony. Wie, że ono samo musi wzrastać w zrozumieniu Ewangelii i w rozeznawaniu dróg Ducha, i wtedy nie rezygnuje z możliwego dobra, lecz podejmuje ryzyko pobrudzenia się ulicznym błotem.”

06.12.2014r.

Dzisiejsze spotkanie było oczywiście związane ze św. Mikołajem który jak co roku przychodzi by nauczyć nas być bezinteresownymi i pomagać ludziom tak po prostu nie otrzymując nic w zamian. Święty Mikołaj kojarzy się głównie z prezentami których i w tym roku dla nikogo nie zabrakło.

zobacz zdjęcia...

04.12.2014r.

To spotkanie było wyjątkowe ponieważ dzisiaj zawiązaliśmy Komitet Organizacyjny Światowych Dni Młodzieży w 2016 roku. Bardzo się ucieszyliśmy, ponieważ już na pierwszym spotkaniu pojawiło się dużo osób, które są chętne do współpracy tym wielkim Święcie Młodych, które nas czeka... 

27.11.2014r.

Losowanie się na Mikołajki dostarczyło nam dzisiaj sporo emocji...  największym zadaniem jak się okazało nie był problem doboru prezentu ale utrzymanie tajemnicy i nie wygadanie się kto kogo wylosował. Omawialiśmy również wyjazd na Andrzejki do Łętowni.

20.11.2014r.

Ostatnie spotkanie dotyczyło organizacji pracy podczas najbliższych dwóch tygodni aby zrealizować postanowienie o zrobieniu ozdób świątecznych, które już od 07.12.2014 będą rozprowadzane w naszej parafii. Ozdoby są robione własnoręcznie i z różnych materiałów myślimy że każdy wśród nich znajdzie coś dla siebie

13.11.2014r.

Wróciliśmy do Adhortacji. Przeczytaliśmy kolejny fragment, który w tym dniu mówił nam o tym jak ważne jest to, aby każdy z nas zaangażował się w głoszenie Ewangelii, oraz jak ważne są nowe powołania kapłańskie.
- „Bez nowego życia i autentycznego ewangelicznego ducha, bez <<wierności Kościoła swojemu powołaniu>>, każda nowa struktura w krótkim czasie ulega degradacji.”
- „<<wszelka odnowa Kościoła musi mieć misję jako swój cel, by nie popaść w pewnego rodzaju kościelne zamknięcie się w sobie>>”
- „Propozycja staje się prostsza, nie tracąc przy tym głębi i prawdy, i w ten sposób staje się bardziej przekonywająca i promieniejąca. ”

06.11.2014r.

To spotkanie miało charakter organizacyjny omawialiśmy bieżące sprawy; takie jak wyjazd wakacyjny który już powoli planujemy oraz najbliższe akcje.

30.10.2014r.

Dzisiejsze spotkanie składało się po pierwsze z niespodzianki, najbardziej zaskoczony był ksiądz, ponieważ dla Niego ją zrobiliśmy. Następnie omawialiśmy także sprawy organizacyjne dotyczące dnia Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego.

23.10.2014r.

W kolejnym fragmencie naszej adhortacji rozważyliśmy czym jest misyjność Kościoła. Przywołać można tutaj fragment z Ewangelii św. Mateusza : " Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego." Jezus powołał każdego z nas abyśmy mogli głosić Ewangelię ludziom w każdym miejscu i o każdej porze.
-"Kościół <<wyruszający w drogę>> stanowi wspólnotę misyjną uczniów, którzy przejmują inicjatywę, włączają się, towarzyszą, przynoszą owoc i świętują."
-"<<Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo po to wyszedłem>>."

16.10.2014r.

Dzisiejsze spotkanie z adhortacją wzbogaciło nas o nowe doświadczenia, jak rozmawiać z ludźmi o Bogu. Fragment ten odnosi się do głoszenia Ewangelii przez dwie płaszczyzny wiary, przez ludzi wierzących, którzy są stale blisko Boga oraz przez tych którzy się nieco od Niego oddalili.
-"Wielu z nich, ogarniętych tęsknotą za obliczem Boga, szuka Go w skrytości, również w krajach o starej tradycji chrześcijańskiej."
- "<< nie możemy dłużej pozostawać w spokoju, w biernym oczekiwaniu, w naszych kościołach>> i że trzeba koniecznie dokonać przejścia<< od duszpasterstwa zwykłego zachowania stanu rzeczydo duszpasterstwa zdecydowanie misyjnego>>."
- " Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się."

02.10.2014r.

Na tym spotkaniu rozważaliśmy kolejny fragment adhortacji, którego przewodnią myślą jest to aby nie izolować się od ludzi, nie przywiązywać wagi do rzeczy tymczasowych (np. internet, telefon), ale skupić się na tym co najważniejsze czyli na czynieniu dobra:

- "Dobro zmierza zawsze do dzielenia się"
- "Życie umacnia się, gdy jest przekazywane, a słabnie w izolacji i pośród wygód."
- "Odzyskajmy i pogłębmy zapał."
- "Nie ja ale Bóg, On prowokuje."

- "Wierzący to człowiek zasadniczo<<zachowujący pamięć>> "

18.09.2014r.

Dzisiaj zapoczątkowaliśmy nowy cykl spotkań, na których będziemy rozważać adhortację apostolską "Evangelii Gaudium".

Na samym początku mamy rozdział, który już samym swoim tytułem mówi bardzo dużo, co będzie w nim poruszane a mianowicie „Radość która się odnawia i udziela innym”, dla mnie ten tytuł oznacza to, że nie mamy zachowywać się jak taki stereotyp chrześcijanina; czyli ciągłe posty, zakazy i smutek malujący się na twarzy, ale powinniśmy się uśmiechać i dawać tę radość innym i samemu też cieszyć się życiem, bo nasza wiara jest piękna

Teraz kilka cytatów do przemyślenia:

- „Z Jezusem Chrystusem rodzi się zawsze i odradza radość.”

- „ Panie pozwoliłem się oszukać, znalazłem tysiąc sposobów, by uciec przed Twoją miłością, ale jestem tu znowu, by odnowić moje przymierze z Tobą. Potrzebuję Cię. Wybaw mnie ponownie, Panie, weź mnie w swoje opiekuńcze ramiona.”

- „<<Dziecko, stosownie do swej zamożności, troszcz się o siebie […]. Nie pozbawiaj się dnia szczęśliwego>> (Syr 14, 11.14) ”

- „Przyznaję jednak, że radości nie przeżywa się w ten sam sposób na wszystkich etapach i w każdych okolicznościach życia, nieraz bardzo przykrych.”

- „Jeśli bowiem ktoś przyjął tę miłość przywracającą mu sens życia, czyż może zrezygnować z pragnienia, by podzielić się tym z innymi?”

4.09- 11.09.2014r.

Dwa świetnie spędzone spotkania na których dopracowywaliśmy plany rozwoju naszej grupy, oczywiście również dalej segregowaliśmy zakrętki na leczenie Kubusia, oraz śpiewaliśmy piosenki.

21-28.08.2014

Na ostatnich dwóch spotkaniach rozmawialiśmy na tematy typowo organizacyjne. Chcemy wprowadzić kilka nowych inicjatyw i cały czas przygotowujemy się do ŚDM 2016, w ramach tych przygotowań mamy zamiar czytać autorstwa papieża Franciszka adhortację apostolską " Radość Ewangelii". Miejmy nadzieję że wszystkie nasze przedsięwzięcia zostaną zrealizowane ;)

23.07.2014r.

Dzisiaj po jutrzni i śniadaniu udaliśmy się na calodzienną wycieczkę. Pojechaliśmy do miejscowości Sianowo gdzie zwiedziliśmy Sanktuarium Matki Bożej, akurat w tym tygodniu jest odpust podczas którego ludzie z wielu miejscowości przyjeżdżają na Mszę. Później pojechaliśmy do Kartuz gdzie zobaczyliśmy Kościół którego dach ma kształt wieka od trumny. Bardzo wiele również mogliżmy się dowiedzieć o kościele oraz historii tego miejsca i zakonie kartuzów dzięki bardzo szczegółowym opowieściom przewodnika. Na końcu pojechaliśmy do Szymbarku gdzie mogliśmy zobaczyć dom Sybiraka oraz doświadczyć bombardowania w bunkrze, dotarliśmy również do domu do góry nogami, po którym niektórym bardzo kręciło się w głowie. W końcu dotarliśmy do szkoły i został zrobiony niezapomniany pogodny wieczorek przynajmniej dla niektórych, w nim grały głównie emocje zaskoczenia, szczęścia i ogólne szaleństwo.

22.07.2014r.

Dzisiejsze plany troszeczkę pokrzyżowała nam aura, choć wcale nie deszcz... Mianowicie  jadąc na plażę „ Babie doły” musieliśmy zawrócić ponieważ okazało się że jest wywieszona czerwona flaga czyli zakaz kąpieli, nie pozwoliły nam na to sinice. Kiedy wróciliśmy zjedliśmy szybki obiad i pojechaliśmy na plażę do Rewy gdzie mogliśmy pływać. Wróciliśmy zmęczeni, ale  to nie powstrzymało nas aby jeszcze zrobić pogodny wieczorek na którym tańczyliśmy taniec belgijski.

21.07.2014r.

Dzisiejszy dzień rozpoczęliśmy "bardzo wcześnie" ponieważ już o godzinie 7.30 była pobudka a o 8.15 Msza Święta połączona z Jutrznią. Po śniadaniu ruszyliśmy na wycieczkę do Trójmiasta.. Byliśmy w miejscu bardzo ważnym dla Polski czyli na Westerplatte gdzie mogliśmy zobaczyć bunkry i koszary w których bronili się polscy żołnierze w pierwszych dniach II wojny światowej. Później udaliśmy się do Gdańska gdzie zwiedziliśmy Starówkę. Na końcu naszej wycieczki udaliśmy się na sopockie molo. Po powrocie udaliśmy się na obiado-kolację a później na pogodny wieczorek na którym bawiliśmy się w „ Spółdzielnię” oraz „ Plemiona”.

20.07.2014r

Dziś niedziela; po porannej modlitwie i śniadaniu poszliśmy do kościoła parafialnego pw. Św. Józefa i św. Judy Tadeusza w Rumi, gdzie wspólnie z parafianami mogliśmy uczestniczyć we Mszy Świętej. Po powrocie skończyliśmy wczorajsze rozgrywki siatkarskie, na których na samym końcu zagrał z nami sędzia. Później kolacja i pogodny wieczorek, na którym śpiewaliśmy karaoke oraz piosenki religijne i biesiadne. Na koniec dnia kto chciał mógł iść na kompletę. A jutro czekają nas kolejne wrażenia ;)

19.07.2014r.

W kolejnym dniu naszego obozu pierwsze kilka godzin było takich samych jak w poprzednie dni, ale dziś na plażę pojechaliśmy przed południem co skutkowało dużą opalenizną.

Po powrocie szybki obiad i rozgrywki siatkarskie których niestety dziś nie zdążyliśmy skończyć, ale na pewno na tym ich nie zostawimy. Na sam koniec dnia pyszne zapiekanki, a po nich modlitwa i Apel Jasnogórski. Podsumowując; dzień udany ale niektórzy będą mieli ciężki czas snu.

 

 

18.07.2014r.

Dzisiejszy dzień od samego początku zapowiadał się ciekawie. Na początek jak co rano jutrznia i śniadanie po nim wyjście do galerii. Niektórzy poszli do kina na premierę kolejnej części filmu „Step Up”. Po powrocie obiad a później wyjazd na plażę i Msza Święta która była wyjątkowa ponieważ odbyła się o zachodzie słońca. Kolejny dzień udany razem z piękną pogodą :)

 

17.07.2014r.

Dziś kolejny dzień pełen wrażeń. Rozpoczęliśmy go od jutrzni gdzie również przedstawione zostało kilka ważnych faktów o osobie Jana Pawła II. Następnie udaliśmy się na śniadanie podczas którego otrzymaliśmy suchy prowiant na kolejny punkt dnia czyli wyjazd najpierw do Gdyni a z niej rejs statkiem na Hel. Zostaliśmy zaskoczeni ponieważ nasi opiekunowie kazali nam wziąć obowiązkowo stroje kąpielowe. Gdy dopłynęliśmy poszliśmy na plażę gdzie czekał nas chrzest morski, który polegał na tym aby pokonać tor przeszkód. Po powrocie została odprawiona msza święta po której odbył się pogodny wieczorek i grill.

 

16.07.2014r.

Dzisiejszy dzień rozpoczęliśmy pobudką o godzinie 8.00 później była Jutrznia a po niej śniadanie. Dziś każda z grup, na które zostaliśmy podzieleni na początku, otrzymała zadania. Diakoni oraz kleryk przygotowali dla nas szkołę liturgii na której tłumaczyli nam czym tak naprawdę jest Msza święta i z czego się składa. Po próbie śpiewu poszliśmy na Mszę świętą a następnie na obiad. Kolejnym punktem naszego dnia był wyjazd na plażę Babie Doły gdzie spędziliśmy czas pływając opalając się oraz grając w siatkówkę. Po wyczerpującym popołudniu poszliśmy na kolację i na pogodny wieczorek na którym tańczyliśmy między innymi taniec belgijski. Po odśpiewaniu Apelu Jasnogórskiego udaliśmy się do pokojów, a osoby które chciały odmawiały jeszcze Kompletę.

 

14-15.07.2014r.

Te dwa dni były bardzo ciekawe, ponieważ nareszcie wyjechaliśmy na wakacje. Grupa w składzie 50 osób o godzinie 21.00 wyruszyła z Pcimia do nadmorskiej miejscowości Rumia. Droga była bardzo wyczerpująca ponieważ jechaliśmy całą noc, ale jak wielka była radość gdy już dojechaliśmy...

Przyjechaliśmy około godziny 7.00 później czas na odpoczynek, obiad i najbardziej wyczekiwany punkt dnia - czyli wyjazd na plażę do Rewy. Część z nas już pływała w morzu ale jeszcze nie wszyscysię odważyli. Duża część naszej grupy po prostu się opalała lub chodził po brzegu. Wieczorem po powrocie koło godziny 18 kolacja a później msza święta a po niej pogodny wieczorek którego głównym zadaniem było zapoznanie się. Na początek zostaliśmy dobrani w pary, a później każdy miał za zadanie dowiedzieć się jak najwięcej o drugiej osobie a później ją przedstawić. Na koniec całego pięknie spędzonego dnia zaśpiewaliśmy Apel Jasnogórski.

 

20.06. 2014r

Na dzisiejsze spotkanie ksiądz przyniósł nam przemówienie papieża Benedykta XVI do młodzieży na Błoniach w Krakowie. Czytając je zostaliśmy jak gdyby zbombardowani tym, jak wiele Papież pragnął przekazać w tak krótkim tekście. Ojciec Święte przede wszystkim poucza nas, że bez wiary tracimy sens życia, nie mamy na czym się oprzeć w podejmowaniu różnych decyzji, dlatego wiara jest tak potrzebna w naszym codziennym funkcjonowaniu.

- „Wiara mocna musi przejść przez próby. Wiara żywa musi ciągle wzrastać. Nasza wiara w Jezusa musi się często konfrontować z niewiarą innych, by pozostać naszą wiarą na zawsze.”

- „Bądźcie świadkami nadziei, tej nadziei, która nie boi się budować domu swojego życia, bo dobrze wie, że może liczyć na fundament, który nie zawiedzie nigdy: Jezusa Chrystusa, naszego Pana.”

 

07.06.2014r

Spotkanie na polach lednickich.

Na początku tylko pusta przestrzeń z konstrukcją ryby na środku a pod nią ołtarz, ale tyle wystarczyło aby na XVIII spotkaniu młodych na polach lednickich było 70 000 młodych ludzi, którzy przybyli z całej Polski aby spotkać się z tym najważniejszym JEZUSEM CHRYSTUSEM. Spotkanie odbywało się pod hasłem: „w imię Syna”, miało nam przypominać o istocie bycia dzieckiem Boga i o tym że Jego miłość do nas się nie kończy. Każdy z nas otrzymał pierścień, który ma symbolizować godność syna oraz banknot wdzięczności o nominale 2000 talentów, który miał trafić do naszych rodziców z podziękowaniem za to w jaki sposób nas wychowują. Emocje związane z tym spotkaniem są nie do opisania bo tam na każdym kroku czuje się moc Boga dlatego po prostu trzeba tam pojechać żeby móc zobaczyć jak wielka radość ze wspólnego spotkania tam jest:)

 

05.06. 2014r.

Dzisiejsze spotkanie było dla nas takim duchowym przygotowaniem do wyjazdu na Lednicę. Jak to się mówi; nic nie dzieje się bez przyczyny - nasz opiekun ks. Tadeusz przypadkiem znalazł konferencje o. Antonello Cadeddu w Rychwałdzie, w której zawierają się bardzo ważne i prawdziwe słowa a mianowicie że Duch Święty działa niespodziewanie i nagle. Także w naszym życiu nigdy nie mów nigdy, bo nigdy nie wiesz jaka będzie wola Boga...

 

29.05.2014r.

To spotkanie jest ostatnim spotkaniem podczas którego rozważaliśmy encyklikę.

Dwa ostatnie podrozdziały jeden mówiący o cierpieniu a drugi mówiący o Matce Bożej. Pierwszy mówi o tym że życie nie jest usłane różami, nigdy nie będzie tak że będziemy iść i nic nas nie zaboli nie zawiedziemy się na kimś, ale to właśnie w cierpieniu ukazuje się prawdziwa moc Boga który pomaga nam przezwyciężyć nasze słabości i cierpienie bo ile razy zdarza się tak że mówimy nie dam rady. Cierpienie przypomina nam też o nadziei która się z nim wiąże.

- „Chrześcijanin wie, że nie da się wyeliminować cierpienia, ale może ono nabrać sensu, może stać się aktem miłości, powierzeniem się w ręce Boga, który nas nie opuszcza, i tym samym być etapem wzrostu wiary i miłości.”

- „Chrystus jest Tym który zniósł ból, i dlatego << nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala>>”

- „nadzieja zawieść nie może”

Ostatni podrozdział dotyczący Matki Jezusa opisuje jak silną miała wiarę i jak bardzo zaufała i oddała się Bogu.

- „Matka Pana jest doskonałą ikoną wiary, jak powie św. Elżbieta: <<Błogosławiona (jest), która uwierzyła>>”

- „wierzący jest całkowicie zaangażowany w swoje wyznanie wiary”

- „ten, kto wierzy, nie jest nigdy sam”

23.05.2014r.

Dzisiaj zaczęliśmy czytać ostatni już rozdział encykliki papieża Franciszka Lumen Fidei. W tym rozdziale pokazane są zależności między wiarą a dobrem wspólnym, czyli tym o co troszczymy się każdego dnia, czyli o sprawiedliwość na świecie oraz o to co jest dla nas najważniejsze czyli o miłość.

- „Światło wiary konkretnie służy sprawiedliwości poszanowaniu praw i pokojowi.”

- „Ręce wiary wznoszą się ku niebu, ale czynią to podczas budowania w miłości miasta, na relacjach, których fundamentem jest miłość Boża.”

Ale nie tylko ponieważ pokazuje on również zależność pomiędzy wiarą a rodziną, która jest pierwszym środowiskiem kształtowania wiary. Małżeństwo często traktowane jako coś co jest tylko na papierze jako przeżytek; tak naprawdę tylko ono jest w stanie przekazać prawdziwą i silną wiarę.

- „Trwały związek. Powstaje on z miłości, będącej znakiem i obecnością miłości Bożej, z uznania i akceptacji dobra odmienności seksualnej, dzięki czemu małżonkowie mogą stać się jednym ciałem i są zdolni zrodzić nowe życie, co jest przejawem dobroci Stwórcy, Jego mądrości i Jego planu miłości.”

- „Wiara nie jest ucieczką dla ludzi mało odważnych, lecz poszerzaniem przestrzeni życia.”

Ostatni podrozdział poruszony na tym spotkaniu nosi tytuł „Światło dla życia w społeczeństwie”, mówi nam o tym, że nie powinniśmy bać się wyznawać naszą wiarę, ale właśnie mężnie ją głosić, aby dotarła do każdego. Stereotypowy chrześcijanin jest przedstawiany: smutny, przygnębiony,nieszczęśliwy etc..., ale czy taka jest naprawdę nasza wiara? Moim zdaniem - powinniśmy pokazywać tę Bożą radość, którą każdy z nas posiada; dlatego zamiast rano wstać z ponurą miną uśmiechnijmy się;)

- „Bóg pragnie by wszyscy jako bracia uczestniczyli w jedynym błogosławieństwie, które znajduje swoją pełnię w Jezusie, tak aby wszyscy stali się jedno.”

15.05.2014r

Dzisiaj znów powtórzyliśmy nasze „domowe przedszkole” mimo bardzo brzydkiej pogody przyszło kilka osób i znów powstały nowe dzieła na których znajduje się modlitwa w intencji Światowych Dni Młodzieży.

Po raz kolejny serdecznie zapraszamy do modlitwy.

 

08.05.2014r.

To spotkanie przebiegało pod hasłem „Wiara, modlitwa i Dekalog” oraz „Jedność i spójność wiary” niby trzy proste rzeczy a jakże trudne wydają się one w naszym codziennym życiu. Powiedzmy sobie szczerze; czasami nasza modlitwa schodzi na drugi plan mówimy że nie mieliśmy czasu na rozmowę z Bogiem. Podobnie jak z modlitwą jest z Dekalogiem; myślimy że on podcina nam skrzydła, a przecież wcale tak nie jest. On pozwala nam się odbić, by wznieść się do góry; on pomaga nam w tym, aby nie spaść w przepaść i pokonać ją jak orły. Właśnie na modlitwie i Dekalogu opiera się nasza wiara.

- „Ojcze nasz - Chrześcijanin uczy się w tej modlitwie dzielić doświadczenie duchowe samego Chrystusa i zaczyna widzieć oczami Chrystusa.”

- „w świetle wiary, całkowitego zawierzenia Bogu, który zbawia, Dekalog zyskuje swoją najgłębszą prawdę, która zawarta jest w słowach wprowadzających dziesięcioro przykazań: << Ja jestem Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej>> (Wj 20,2). Dekalog nie jest zbiorem zakazów, ale zawiera konkretne wskazania, pozwalające wyjść z pustyni <<ja>> będącego dla siebie punktem odniesienia, zamkniętego w sobie, i nawiązać dialog z Bogiem, dać się ogarnąć Jego miłosierdziu, aby nieść Jego miłosierdzie.”

- „Dekalog jawi się jako droga wdzięczności, odpowiedzi miłości, możliwa dlatego, że przez wiarę otwarliśmy się na doświadczenie przemieniającej miłości Bożej względem nas.”

01.05.2014

Dzisiejsze spotkanie było bardzo nietypowe i tajemnicze ponieważ nikt nie wiedział co będziemy na nim robić. Dowiedzieliśmy się tylko tyle, że musimy mieć ze sobą kolorowe kredki i nożyczki, co dla wielu z nas było zaskoczeniem. Ale przyszliśmy na spotkanie przygotowani i z ciekawością o co chodzi. Gdy już wszyscy wyciągnęli narzędzia pracy to okazało się że możemy pomalować logo naszej grupy wraz z modlitwą w intencji Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Gdy już wszystkie prace zostały ozdobione, dwóch ekspertów laminowało je i na koniec losowaliśmy sobie tak, aby każdy otrzymał jedno dla siebie i jedno do przekazania komuś, aby modlitwa w intencji ŚDM rozbrzmiewała coraz szerzej...  Po prostu lekcja plastyki po udanej lekcji przyrody... ;)

 

24.04.2014r.

Po krótkiej przerwie, wróciliśmy do rozważania encykliki "Lumen Fidei". Przeczytaliśmy podrozdział pod tytułem „Sakramenty i przekaz wiary”. Sam tytuł mówi już bardzo dużo o tym co w nim jest rozważane. Sakramenty są jak gdyby dla nas przekazem wiary który zaczyna się od chrztu. Przez chrzest stajemy się przybranymi dziećmi Bożymi, uczestnikami Boskiej natury.
- „<<przez chrzest zanurzając nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my postępowali w nowym życiu- jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca>>(Rz 6, 4)
- „Człowiek otrzymuje w chrzcie także naukę, którą ma wyznawać, oraz konkretną formę życia, która wymaga zaangażowania całej jego osoby i kieruje go w stroną dobra.
- „Chrzest zatem przypomina nam, że wiara nie jest dziełem żyjącej w izolacji jednostki, nie jest aktem, którego człowiek może dokonać, licząc tylko na własne siły, ale musi być ona przyjęta poprzez wejście do wspólnoty kościelnej, przekazującej Boży dar: nikt sam nie udziela sobie chrztu, podobnie jak nikt sam nie rodzi się do życia. ZOSTALIŚMY OCHRZCZENI.”
- „nadaje ochrzczonemu nową synowską tożsamość”
- „I tak, przez zanurzenie w wodzie, chrzest mówi nam o wcielonej strukturze wiary”
- „<< twierdze na skałach będą jego schronieniem;[…]wody mu nie zabraknie>>(Iz 33, 16)
- „Woda chrztu jest wierna, ponieważ można jej się zwierzyć, ponieważ jej strumień włącza w dynamikę miłości Jezusa, źródło pewności dla naszej drogi życia.”
- „Dziecko nie jest zdolne do wolnego aktu przyjęcia wiary, nie może jeszcze samo jej wyznawać, dlatego w jego imieniu wyznają ją rodzice i chrzestni.”
- „włączone w ich wiarę, która jest wiarą Kościoła, symbolizuje ją światło, które ojciec zapala od paschału podczas liturgii chrzcielnej.”
- „rodzice są powołani, nie tylko do dania dzieciom życia, ale też do prowadzenia ich do Boga, aby przez chrzest odrodziły się jako dzieci Boże i otrzymały dar wiary.”

Drugim sakramentem który jest dla nas bardzo ważny jest bierzmowanie ponieważ od umacnia naszą wiarę i wyciska na nas niezatarte znamię darów Ducha Świętego. Dzięki niemu stajemy się w pełni chrześcijanami.
-„ W ten sposób razem z życiem zostaje im dane zasadnicze ukierunkowanie oraz pewność dobrej przyszłości; ukierunkowanie które następnie zostanie potwierdzone w sakramencie bierzmowania przez szczególne znamię Ducha Świętego.”

Eucharystia czyli trzeci sakrament jest najważniejszym sakramentem ponieważ jest jak gdyby dopełnieniem sakramentów chrztu i bierzmowania.
- „Sakramentalna natura wiary ma swój najwyższy wyraz w Eucharystii.”
- „W Eucharystii krzyżują się dwie osie, na których wspiera się wiara. Z jednej strony- oś historii: Eucharystia jest aktem pamięci, aktualizacją tajemnicy, w której przeszłość, jako wydarzenie śmierci i zmartwychwstania, ukazuje swą zdolność otwarcia na przyszłość antycypowania ostatecznej pełni. Liturgia przypomina nam o tym przez swoje hodie- << dzisiaj>> tajemnic zbawienia. Z drugiej strony, jest tu również oś biegnąca od świata widzialnego ku niewidzialnemu. W Eucharystii uczymy się dostrzegać głębię rzeczywistości. Chleb i wino przemieniają się w Ciało i Krew Chrystusa, który uobecnia się w swej drodze do Ojca: ten dynamizm wprowadza nas z ciałem i duszą w dążenie całego stworzenia ku swej pełni w Bogu.”


I na koniec jeszcze kilka dodatkowych myśli:
- „Sprawując sakramenty, Kościół przekazuje swoją pamięć, w szczególności przez wyznanie wiary.”
- „Możemy powiedzieć, że w Credo człowiek wierzący jest wezwany do zgłębienia się w wyznawaną tajemnicę, do pozwolenia, by go przemieniło to co wyznaje.”
- „Nie może wypowiedzieć z prawdą słów Credo nie będąc tym samym przemienionym, nie włączając się w obejmującą go historię miłości, która poszerza jego istnienie, czyniąc go częścią wielkiej wspólnoty, ostatecznego podmiotu wypowiadającego Credo, którym jest Kościół. Wszystkie prawdy, w które wierzymy mówią o tajemnicy nowego życia wiary jako drodze komunii z Bogiem żywym.”
- „Wiara potrzebuje bowiem środowiska, w którym można o niej świadczyć i ją przekazywać, a winno być ono odpowiednie i proporcjonalne do tego, co się komunikuje.”
- „Rozbudzenie wiary łączy się z rozbudzeniem nowego sakramentalnego sensu życia człowieka i egzystencji chrześcijańskiej, ukazując, że pierwiastek widzialny i pierwiastek materialny otwierają tajemnicę tego co wieczne.”


21.04.2014r.

Dwa dni spędzone w „Chacie na Zagrodach”
W poniedziałek wielkanocny pojechaliśmy w składzie 6-cio osobowym do Chaty na Zagrodach.

Kiedy już dotarliśmy na miejsce, szybko się rozpakowaliśmy i poszliśmy na dwugodzinny spacer, na którym mogliśmy nauczyć się, jak rozpoznawać limbę od sosny zwyczajnej, w ten sposób nawet nie zauważyliśmy kiedy w czasie spaceru edukacyjnego zdobyliśmy szczyt Ostrysz. Wracając po spacerze do Chaty, spotkaliśmy kleryka Jarka z Kasią i Magdą, który jak przystało na śmigusa dyngusa zaopatrzył się w butelkę z wodą i udało mu się wszystkich oblać. Wieczorem zapaliliśmy grilla, jedliśmy kanapki z żydowskim hizopem i szafranem. Po kolacji zebraliśmy się w jednym pokoju i zaczęliśmy śpiewać piosenki począwszy od religijnych a skończywszy na patriotycznych i regionalnych. Przeczytaliśmy również artykuł napisany przez pastora pochodzenia żydowskiego - Kazimierza Barczuka z ostatniego "Gościa Niedzielnego", poprzez który głębiej dane nam było zrozumieć, czym była Ostatnia Wieczerza Jezusa i jak głęboka jest wymowa Świąt paschalchalnych. Dzień zakończyliśmy kompletą i spacerem o północy do kapliczki w której zapaliliśmy świeczkę i odmówiliśmy modlitwę w intencji Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Kolejny dzień rozpoczęliśmy jutrznią, później robiliśmy jajecznicę z wszystkimi przyprawami które nam wpadły w ręce. Mieliśmy chwilkę czasu na przygotowanie się do Mszy która odbyła się w samo południe. Po mszy zrobiliśmy wiosenne porządki w Chacie, a właściwie w jej kuchni gdzie przenosiliśmy szafę. Potem robiliśmy wspólnie na obiad naleśniki z nutellą i dżemem ananasowym. Po obiedzie mieliśmy czas wolny, podczas którego uzupełniliśmy Kronikę m. in. z cytatami „tęnże”, „o ludzie”, „please” które często są używane przez naszego opiekuna Pokolenia 16, który też nas nimi zaraził. Jeszcze raz poszliśmy oglądnąć widoki i na koniec pakowanie, mycie podłóg i do domu. Wróciliśmy do domu już późniym wieczorem - w rozumieniu niektorych - już nocą;) Podsumowując; czas bardzo mile spędzony ze świetnymi osobami...

Zobacz zdjęcia...

13.04.2014r.

Ostatni dzień XII Forum Młodych był bardzo intensywny. Zaczęliśmy go od jutrzni po której było śniadanie a później chwilka czasu na spakowanie swoich rzeczy. O godzinie 9.30 rozpoczęła się konferencja pod tytułem „Pytania”, tytuł niewiele mówi na temat tego co się na niej działo.

Cała konferencja to tak naprawdę było misterium, tylko nie takie jak nieraz widzimy w kościele; czyli przedstawienie męki Pana Jezusa ale misterium które w gruncie rzeczy przedstawiało nasze zachowanie w stosunku do Niego, np. to że czasami nie potrafimy powiedzieć wobec innych ludzi że wierzymy lub naszą codzienną modlitwę gdzie nasze myśli niekoniecznie zgadzają się z tym co mówimy. Po konferencji zabraliśmy wszystkie bagaże i poszliśmy na przystanek autobusowy aby dojechać do Centrum Jana Pawła II na Mszę Świętą której przewodniczył biskup Grzegorz Ryś, na tejże Mszy odbyło się też błogosławieństwo liderów z parafii archidiecezji krakowskiej na Światowe Dni Młodzieży, którzy odebrali miniatury symboli ŚDM.

Zobacz zdjęcia...

12.04.2014r.

Drugi już dzień forum rozpoczęliśmy od modlitwy liturgią godzin czyli jutrznią. Po śniadaniu udaliśmy się w pieszą pielgrzymkę do kościoła na Dębnikach, gdzie odbyła się Msza święta.

Przed Eucharystią proboszcz parafii na Dębnikach opowiedział nam życiorys Jana Pawła II z czasów gdy mieszkał on przy Tynieckiej 10. Po powrocie do szkoły mieliśmy chwilkę czasu wolnego, po którym odbyła się konferencja na której ks. Albert Wołkiewicz opowiedział nam o orędziu papieża Franciszka na XXIX Światowy Dzień Młodzieży, którego głównym hasłem jest "być więcej niż mieć".
Wieczorem odbył się koncert na którym wystąpił m.in. Kairos

Zobacz zdjęcia...

11.04.2014r.

Dziś w Krakowie rozpoczęło się XII Forum Młodych Archidiecezji krakowskiej, którego hasłem są słowa: "Błogosławieni ubodzy". Forum potrwa aż do Niedzieli Palmowej.

Na zakończenie Forum uczestnicy wezmą udział we Mszy w Centrum Jana Pawła II, na której dbędzie się wręczenie miniatur symboli Światowych Dni Młodzieży. W tym samym czasie młodzież w Rzymie odbierze prawdziwe symbole.

Tradycyjnie Forum rozpoczęło się Mszą, na której zostały nam przybliżone 3 wymiary ubóstwa. Po pierwsze - dążenie do Boga. Po drugie - wolność. Po trzecie - wdzięczność.

27.03.2014r.

Dzisiejsze spotkanie przebiegło nam bardzo wesoło; czytaliśmy Ewangelię o spotkaniu Jezusa z Samarytanką z ostatniej niedzieli, lecz w wersji slangowej.

Troszkę pośpiewaliśmy i rozmawialiśmy między innymi o drodze krzyżowej, którą przygotowujemy co piątek o godzinie 19.00 i na którą serdecznie zapraszamy. Na końcu spotkania wspólnie pomodliliśmy się kompletą.

 

22.03.2014r.

Dziś część naszej grupy i osób z parafii pojechała na Mszę św. do Centrum Jana Pawła II w Krakowie.

Przed rozpoczęciem się mszy świętej można było zobaczyć płytę z grobu Jana Pawła II z Rzymu oraz np. kaplicę Św. Kingi, w której wszystkie płaskorzeźby zrobione są z soli. Msza odbyła się na placu przed sanktuarium, a po niej szliśmy w procesji światła alejkami po terenie należącym do Centrum i odmawialiśmy różaniec. Przy każdej tajemnicy zmieniali się wg dekanatów ludzie niosący relikwię błogosławionego Papieża. Do domu wróciliśmy już ok. godziny 22.00

zobacz zdjęcia... 

20.03.2014r

Dzisiejsze spotkanie było trochę spotkaniem organizacyjnym, ponieważ szykują się kolejne akcje i trzeba było wszystko po ustalać. Mimo że było to spotkanie stricte organizacyjne to nie zabrakło wspólnego śpiewu na który zawsze znajdziemy troszkę czasu;)

16.03.2014r.

Dzisiejszego dnia jak co miesiąc w kościele św. Krzyża w Krakowie odbyła się Msza święta w intencji Światowych Dni Młodzieży w 2016r. Na Mszy św. modliły się osoby uczestniczące w poprzednich ŚDM, oraz zaangażowane aktualnie w tę inicjatywę. Również 5 osób spośród młodzieży naszej parafii uczestniczyło w tej modlitwie. Myślę że powinniśmy dużo modlić się, aby Światowe Dni Młodzieży udało się dobrze zorganizować na naszej polskiej ziemi.

15.03.2014r.

Dzisiejszego dnia część naszej grupy pojechała do Myślenic, aby oglądnąć Misterium Męki Pańskiej.

Przedstawienie trwało około dwóch godzin ale w ogóle nie czuło się upływającego czasu. Ludzie którzy tam grali nie byli zawodowymi aktorami, ale potrafili w bardzo rzeczywisty sposób oddać to co przeżywał Jezus i Jego najbliżsi. Myślę że nie tylko dla mnie było ono wzruszające i oglądałam go z zapartym tchem.

 

13.03.2014r.

Dzisiaj na spotkaniu zaczęliśmy czytać już trzeci rozdział encykliki papieża Franciszka. Już sam podtytuł trzeciego rozdziału który brzmi: „ Kościół, matka naszej wiary” mówi bardzo dużo; jako że słowo „Kościół” jest napisane z wielkiej litery odnosi się do ludzi wierzących nie do budynku. To zdanie przekazuje nam prawdę że wiary nikt z nas nie jest w stanie przechować sam, muszą być też inne osoby, które będą o nią dbać i przekazywać ją dalej ponieważ „Nie można wierzyć samemu”. Tak jak przekazali ją nam nasi rodzice, tak i my powinniśmy ją przekazać naszym dzieciom.

KILKA MYŚLI nad którymi powinniśmy się zastanowić:

„Wiara jest słuchaniem i widzeniem, to przekazywana jest również jako słowo i jako światło.”

„<<A może mamy tego samego ducha wiary, według którego napisano: Uwierzyłem, dlatego przemówiłem, my także wierzymy i dlatego mówimy>>(2 Kor 4,13)”

„<< wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle, […] coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu>>(2 Kor 3,18)”

„<<[Bóg] zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa>>(2 Kor 4,6)”

„Wiara przekazywana jest, można powiedzieć, od osoby do osoby, podobnie jak płomień zapala się od innego płomienia. Chrześcijanie w swym ubóstwie sieją tak urodzajne ziarno, że staje się ono wielkim drzewem, zdolnym napełnić cały świat owocami.”

„ Wiara rodzi się ze spotkania, do którego dochodzi w historii, i oświeca naszą drogę w czasie, musi być ona przekazywana przez wieki.”

„ Również poznanie siebie, sama świadomość siebie ma charakter relacyjny i jest powiązana z innymi, którzy nas poprzedzili: przede wszystkim z naszymi rodzicami, którzy nam dali życie oraz imię.”

„ Przeszłość wiary, dzieło miłości Jezusa, które zrodziło w świecie nowe życie, dociera do nas w pamięci innych, świadków, jest zachowane i żywe w tym jednym podmiocie pamięci, jakim jest Kościół. Kościół jest Matką uczącą nas mówić językiem wiary. Św. Jan podkreślał ten aspekt w swojej Ewangelii, łącząc ze sobą wiarę i pamięć oraz wiążąc obie z działaniem Ducha Świętego, który- jak mówi Jezus- <<przypomni wam wszystko>>(J 14,26). Miłość, którą jest Duch i która trwa w Kościele, jednoczy ze sobą wszystkie epoki i czyni nas współczesnymi Jezusa, stając się tym samym naszym przewodnikiem na drodze wiary.”

„ Nie można wierzyć samemu.”

„ Wiara wyraża się jako odpowiedź na zaproszenie, na słowo, którego należy słuchać i które nie pochodzi ode mnie, i dlatego włącza się w dialog, nie może być jedynie wyznaniem, które płynie od jednostki. Można odpowiedzieć w pierwszej osobie: <<wierzę>>, tylko dlatego że należy się do wielkiej wspólnoty, tylko dlatego, że mówi się również <<wierzymy>>.”

„(…) miłość Bożą, która nie jest tylko relacją między Ojcem i Synem, między <<ja>> i <<ty>>, lecz w Duchu jest także <<my>>, wspólnotą osób. Dlatego właśnie ten, kto wierzy, nie jest nigdy sam, i dlatego wiara dąży do tego, by się rozpowszechniać, zapraszać innych do swej radości. Człowiek otrzymujący wiarę odkrywa, że poszerzają się przestrzenie jego <<ja>> i nawiązują się nowe relacje, które wzbogacają życie. Tertulian dobrze to wyraził mówiąc o katechumenie, że <<po obmyciu nowego narodzenia>> zostaje przyjęty w domu Matki, aby wyciągnąć ręce i wraz z braćmi modlić się Ojcze nasz, niejako przyjęty w nowej rodzinie.”

 

07.03.2014r.

Dzisiejszego dnia o godzinie 19.00 odbyło się nabożeństwo Drogi Krzyżowej; które poprowadziła nasza grupa. Bardzo zależało nam, by nie była to Droga Krzyżowa na której ludzie siedzą w ławkach, więc postanowiliśmy że od samego początku ludzie pójdą razem z nami od stacji do stacji. Na początku zaśpiewaliśmy polską wersję piosenki Michaela Jacksona „We are the Word”. Każdy miał do przeczytania jakieś rozważanie. To była pierwsza taka Droga Krzyżowa gdzie nikt nie siedział w ławce, tylko szedł razem z nami od stacji do stacji.

 

6.03.2014r.

Dzisiejszy temat naszego spotkania to: WIARA I POSZUKIWANIE BOGA, WIARA I TEOLOGIA.
„Światło wiary w Jezusa oświeca również drogę tych wszystkich, którzy szukają Boga, i wnosi swój chrześcijański wkład w dialog z wyznawcami różnych religii” -  to jest pierwsze zdanie z podrozdziału pod tytułem: WIARA I POSZUKIWANIE BOGA, mówi nam o tym, że Bóg patrzy na każdego człowieka tego który w Niego wierzy i który dopiero Go szuka. Nieodłączna od drogi poszukiwania Boga jest wiara w Niego ponieważ człowiek który nie wierzy w coś, nie może też tego znaleźć: „przystępujący do Boga musi uwierzyć, że Bóg jest i że wynagradza tych, którzy Go szukają”.

Nasza wiara jest podobna do drogi ponieważ cały czas idziemy przed siebie, aby na końcu osiągnąć cel. Raczej oczywiste jest że teologii nie byłoby bez wiary, a jako że „ wiara jest światłem, wzywa nas by się w nią zagłębiać, badać coraz bardziej rozjaśniany przez nią horyzont, aby lepiej poznać to co kochamy”. Cechą teologii jest pokora bo pozwala jak gdyby dotknąć się Bogu, uznaje ograniczenia rozumu. Na koniec mądre słowa Pascala: „Tak, ale trzeba się zakładać; to nie jest rzecz dobrowolna, zmuszony jesteś. Cóż wybierzesz? Zastanów się. Skoro trzeba wybierać, zobaczmy, w czym mniej ryzykujesz. Masz dwie rzeczy do stracenia: prawdę i dobro; i dwie do stawienia na kartę: swój rozum i swoją wolę, swoją wiedzę i swoją szczęśliwość, twoja zaś natura ma dwie rzeczy, przed którymi umyka: błąd i niedolę. Skoro trzeba koniecznie wybierać, jeden wybór nie jest z większym uszczerbkiem dla twego rozumu niż drugi. To punkt osądzony. A twoje szczęście? Zważmy zysk i stratę, zakładając się, że Bóg jest. Rozpatrzmy te dwa wypadki: jeśli wygrasz, zyskujesz wszystko, jeśli przegrasz, nie tracisz nic. Zakładaj się tedy, że "jest", bez wahania”

KILKA MYŚLI:
„Człowiek pobożny stara się rozpoznać znaki Boże w codziennych doświadczeniach swego życia, w następstwie pór roku, w urodzajności ziemi i w całym ruchu kosmosu”

„Człowiek pobożny jest w drodze i musi być gotów pozwolić się prowadzić, wyjść poza siebie, by odnaleźć Boga, który zawsze zdumiewa.”

„Gdy człowiek zbliża się do Niego, ludzkie światło nie ginie w jaśniejącym bezmiarze Boga, jak gwiazda gasnąca o świcie, ale staje się tym bardziej jasne, im bardziej zbliża się so pierwotnego ognia, jak zwierciadło odbijające blask.”

„Światło Boże skupia się w Nim, w Jego <<jaśniejącym życiu>>, w którym odsłania się początek i koniec dziejów.”

„Im bardziej chrześcijanin zagłębia się w krąg otwarty przez Chrystusowe światło, tym bardziej staje się zdolny zrozumieć i towarzyszyć każdemu człowiekowi w drodze do Boga.

„Starają się działać tak, jakby Bóg istniał, niekiedy dlatego, że jest On ważny, by znaleźć trwałe odniesienia w życiu wspólnym lub są spragnieni światła pośród mroków, albo również dlatego, że dostrzegając, jak wielkie i piękne jest życie, intuicyjnie wyczuwają, że obecność Boga uczyniłaby je jeszcze większym.

„W żarliwym pragnieniu swego serca”

„Bóg zlitował się nad tym, który szukał Go sam w milczeniu”

„Prawidłowa wiara ukierunkowuje rozum do otwarcia się na światło pochodzące od Boga, aby kierując się miłością do prawdy, mógł on poznawać Boga w głębszy sposób.”

„Cechą teologii jest zatem pokora, pozwala ona <<dotknąć się >> Bogu, uznaje swoje ograniczenia w obliczu Tajemnicy i stara się badać z dyscypliną właściwą rozumowi niezgłębione bogactwo tej Tajemnicy.” -„ Oznacza to z jednej strony, że teologia ma służyć wierze chrześcijan, pokornie strzec i pogłębiać wiarę wszystkich, zwłaszcza ludzi najprostszych.”

 

27.02.2014r.

Dzisiejsze spotkanie zbiegło się z tłustym czwartkiem. Na początku oczywiście była modlitwa, a po niej każdy musiał zjeść przynajmniej jednego pączka; część osób chciała się tego ustrzec ale się nie udało.

Na spotkaniu nie zabrakło również wspólnego śpiewu zarówno religijnego jak i tego ludowego, ale nie tylko ponieważ zaśpiewaliśmy również stary przebój Czerwonych gitar: „Kto za Tobą w szkole ganiał”, nie zabrakło uśmiechu i humorów. Pod koniec spotkania ustalaliśmy przebieg kolejnych akcji organizowanych w naszej parafii oraz tych nadchodzących, na końcu pomodliliśmy się brewiarzem odmawiając Nieszpory. Kolejne spotkanie już za tydzień.

21.02.2014r

Dziś nasza grupa pojechała do Wieprzca. O godzinie 18 spod Prałatówki ruszyliśmy w drogę. Spotkanie rozpoczęła wspólna Msza św. dla naszych grup. Podczas kazania ksiądz zachęcał nas; aby nie bać się wyznawać swoją wiarę wśród ludzi i potrafić się do niej przyznać. Po Mszy św. poszliśmy do salki gdzie zapanowała radosna atmosfera. Wszyscy rozmawiali a później zaczęliśmy śpiewać. Śpiewaliśmy piosenki religijne jak i regionalne. O 21.00 zaśpiewaliśmy Apel Jasnogórski. W domach byliśmy około godziny 23.00. Bardzo serdecznie dziękujemy grupie z Wieprzca za tak mile spędzony czas w świetnej atmosferze ;)

13.02.2014r

Dzisiejsze spotkanie było nieco inne niż zwykle. Na początku oglądaliśmy film pt. „Rybacy ludzi” który opowiadał nam o tym, jak ważne jest rola osób duchownych w Kościele. Później śpiewaliśmy karaoke - to dopiero była zabawa; bo każdy mógł być oceniony przez komputer więc żadnej stronniczości być nie mogło, ale niestety nikomu nie udało się wyśpiewać złotych nut. W naszym wykonaniu zabrzmiały między innymi My Heard will go on Celine Dion oraz kilka utworów Feel’a. Wszyscy śpiewali i uśmiechali się od ucha do ucha.

30.01.2014r

"Dialog między wiarą i rozumem" Już pierwsze zdanie tego punktu w encyklice mówi nam dużo: „Ponieważ wiara chrześcijańska głosi prawdę o pełnej miłości Boga i otwiera na potęgę tej miłości, dociera do najgłębszego sedna doświadczenia każdego człowieka, który przychodzi na świat dzięki miłości i wezwany jest do miłości, by trwać w świetle.” Spotkanie pomiędzy ewangelicznym orędziem a starożytną myślą filozoficzną stanowiło most do tego, by Ewangelia dotarła do wszystkich narodów i umożliwiało owocne oddziaływanie wiary i rozumu, które pogłębia się do dziś. Błogosławiony papież Jan Paweł II w swojej encyklice „Fides et ratio”, czyli wiara i rozum pokazał że one wzajemnie się umacniają. „Gdy znajdujemy pełne światło miłości Jezusa, odkrywamy że w każdej naszej miłości obecny był płomień tego światła i rozumiemy, jaki był jego ostateczny cel. Jednocześnie fakt, że nasza miłość niesie z sobą światło pomaga nam dostrzec drogę miłości do pełni całkowitego oddania się Syna Bożego dla nas.” Miłość która jest światłem może rozjaśnić pytania o prawdę zadawane przez nasze czasy. „Dzisiaj prawda sprowadzana jest często do subiektywnej autentyczności człowieka, odnosi się do indywidualnego życia.” Prawda która rodzi się z miłości dociera do serc, do osobowego centrum każdego człowieka. „Wierzący nie jest arogancki; przeciwnie, prawda daje mu pokorę, bo wie on, że to nie my ją posiadamy, ale to ona nas bierze w posiadanie. Nie powodując bynajmniej usztywnienia postaw, pewność wiary nakazuje nam wyruszyć w drogę i umożliwia dawanie świadectwa i dialog ze wszystkimi. Z drugiej strony światłu wiary, ze względu na to, że jest ono związane z prawdą miłości, nie jest obcy świat materialny, ponieważ miłość przeżywa się zawsze w ciele i duszy; światło wiary jest światłem wcielonym, mającym źródło w świetlanym życiu Jezusa.” Wiara również wywiera dobroczynny wpływ na naukę: zaprasza uczonego by pozostał otwarty na rzeczywistość z całym jej niewyczerpalnym bogactwem. W ten sposób wiara i rozum mogą działać wspólnie i żadne nie jest mniej ważne od drugiego.

KILKA MYŚLI:

- "Weź i czytaj"

- "osobowy Bóg Biblii"

- "Pragnienie wizji całości, a nie tylko fragmentów historii, jest wciąż obecne i spełni się na końcu, kiedy człowiek - jak mówi święty z Hippony - będzie oglądał i kochał"

- "Wiara poszerza horyzonty rozumu, by lepiej oświecić świat odsłaniający się przed badaniami naukowymi"

23.01.2014

"Wiara jako słuchanie i widzenie" Słuchanie i widzenie tak jak miłość i prawda również są niezbędne do prawdziwego poznania wiary, ponieważ słuchanie pozwala nam dobrze zrozumieć związek między poznaniem i miłością. „Wiara rodzi się z tego co się słyszy”. Ale widzenie również jest niezbędne ponieważ jak pisze papież Franciszek „słuchanie słowa Bożego łączy się z pragnieniem oglądania oblicza Bożego” a „wzrok umożliwia pełny ogląd całej drogi i pozwala wpisać się w wielki Boży plan; bez tego oglądu dysponowalibyśmy jedynie odosobnionymi fragmentami nieznanej całości”. Związek pomiędzy słuchaniem i widzeniem jest bardzo jasno widoczny w Ewangelii Św. Jana. W tej Ewangelii „wierzyć to słuchać i jednocześnie widzieć”. Dlatego o słuchaniu i widzeniu również nie można zapominać.

KILKA MYŚLI na refleksję:

- "jeśli uwierzysz ujrzysz chwałę Bożą" (J 11,40)
- "ujrzał i uwierzył"
- "wiara która widzi"
- "Światło miłości rodzi się bowiem, kiedy zostaje poruszone nasze serce i przyjmujemy tym samym wewnętrzną obecność umiłowanego w nas, pozwalającą nam poznać Jego tajemnicę"
- "Wiara to dotykanie sercem"
- "Dopiero kiedy zostajemy upodobnieni do Jezusa, otrzymujemy właściwe oczy, aby Go zobaczyć."

16.01 2014

Pogodny wieczorek - czyli czas na trochę śpiewu religijnego i zwykłego ludowego. Nie każdy zna wszystkie piosenki ale u nas sztandarowym i ulubionym przebojem stała się w ostatnim czasie piosenka grupy New Life`m pod tytułem „Każdy wschód słońca”. Na pewno większość z was ją zna bo ponieważ szybko wpada w ucho i słowa trafiają do każdego. Dziś zabrzmiał również „Bieszczadzki trakt” w wersji trochę przez nas przerobionej. Na tym spotkaniu nie zabrakło uśmiechu którego czasami często brakuje w naszym codziennym życiu... :)

09.01.2014

Ostatnie spotkania były powrotem do encykliki papieża Franciszka Lumen Fidei. Zaczęliśmy czytać drugi rozdział, którego już tytuł daje wiele do myślenia: „Jeżeli nie uwierzycie, nie zrozumiecie”. To krótkie zdanie zawiera w sobie dużo treści i myślę że każdy z nas, który często najpierw musi zrozumieć żeby uwierzyć, powinien się nad nim chwilkę zastanowić. W naszym życiu kiedy czujemy się niepewnie i szczerze mówiąc boimy się, powinniśmy polegać na Bogu który jest wiarygodny i rozsądnie jest w Niego wierzyć oraz budować własne bezpieczeństwo na Jego słowie. Dla współczesnego świata prawdziwe jest jest często tylko to, co stworzył człowiek; czyli rzeczy tylko materialne i właśnie przez to zapominana jest więź między wiarą i prawdą które są sobie bliskie. „Pytanie o prawdę jest bowiem kwestią pamięci, głębokiej pamięci, ponieważ odnosi się do czegoś, co nas poprzedza, i w ten sposób może nas zjednoczyć poza naszym małym i ograniczonym <<ja>>. Jest to pytanie o początek wszystkiego, w świetle którego można dostrzec cel, a tym samym także sens wspólnej drogi.” Nie można także ominąć miłości która również jest ważna „Wiara poznaje w miarę jak jest związana z miłością, bowiem miłość wnosi światło. Zrozumienie wiary rodzi się wtedy, gdy przyjmujemy wielką miłość Bożą, która nas przemienia wewnętrznie i daje nam nowe oczy, pozwalając widzieć rzeczywistość”. Wiara bez miłości i prawdy nie jest pełną.

Na koniec kilka myśli papieskich, nad którymi warto się chwilę zatrzymać:

„Człowiek potrzebuje poznania, potrzebuje prawdy, ponieważ bez niej nie ma oparcia, nie idzie naprzód. Wiara bez prawdy nie zbawia nie daje pewności naszym krokom.” 

„Sercem przyjęta wiara”

„Wierzenie jest podobne do doświadczenia zakochania, pojmowanego jako coś subiektywnego, czego nie można zaproponować jako prawdziwe dla wszystkich.”

„ Miłość dąży do jedności z ukochaną osobą. (…) Jest oparta na prawdzie, miłość może przetrwać w czasie, przezwyciężyć ulotność chwili i pozostać mocna, by wspierać wspólną drogę.”

„Bóg prawdziwy jest Bogiem wiernym, Tym który dotrzymuje swoich obietnic i pozwala w czasie zrozumieć swój zamysł.”


05.01.2014

W przeddzień uroczystości Trzech Króli nasza grupa postanowiła jeszcze raz przebrać za kolędników i wybrać się w zupełnie inne miejsce naszej miejscowości. Tym razem udaliśmy się na Działy. Z uśmiechem na ustach radością w sercu szliśmy od domu do domu i odgrywaliśmy swoje wcześniejsze role. Miło było zobaczyć zdziwienie i radość na twarzach dorosłych i dzieci. W dzisiejszych czasach tradycja odgrywania scenek jest już w części miejsc zapomniana, dlatego postanowiliśmy do niej wrócić.

29.12.2013

Ostatnie nasze spotkania były bardzo pracowite, ponieważ przygotowywaliśmy się do kolędowania, na które poszliśmy w 2 dzień Świąt. Przygotowaliśmy scenę związaną z Herodem i znanym nam z Biblii jego rozkazem, oraz tym co działo się później. Dla nas była to świetna zabawa w aktorów ale też duży stres, dlatego że nie łatwo jest czasami stanąć przed nieznanymi sobie ludźmi i powiedzieć z przekonaniem swoją rolę, tym bardziej, że za każdym razem wykonywaliśmy ją w innym pomieszczeniu: pokoju, przedpokoju, na schodach...:) Wszyscy bardzo się staraliśmy i wyszło naprawdę świetnie. Do domów wróciliśmy około godziny 21 i wszyscy byliśmy bardzo zmęczeni ale było warto, bo tyle uśmiechu dorosłych i dzieci rzadko można zobaczyć. Wszystkim którzy nas przyjęli bardzo dziękujemy!!!

05.12.2013

W tym tygodniu było wyjątkowe spotkanie, ponieważ tylko jeden jedyny raz wśród nas mógł zagościć prawdziwy św. Mikołaj, który ze sobą przyniósł wiele prezentów. Oczywiście na spotkaniu nie zabrakło też śpiewu, ale w szczególności uderzył mnie wers jednej z piosenek "I ty możesz zostać św. Mikołajem” - tak krótkie zdanie, a znaczy tak wiele ponieważ nie tylko raz w roku, ale każdego dnia powinniśmy być Mikołajami, którzy tak jak św. Biskup będą obdarowywać bezinteresownie tym co mają najlepsze czyli dobrym słowem lub uczynkiem. Niech każdy z nas bawi się w takiego św. Mikołaja cały rok.

zobacz zdjęcia...

 30.11.2013

W sobotę 30 listopada, czyli dokładnie w Andrzejki pojechaliśmy do Krzczonowa, gdzie zostaliśmy zaproszeni na zabawę andrzejkową, która odbyła się na strażnicy OSP w Krzczonowie. Wraz z młodzieżą z Krzczonowa wspólnie bawiliśmy się i śmialiśmy. Atmosfera cały czas była świetna. Wszyscy tańczyli i z chęcią brali udział w zabawach, i każdy miał uśmiech na twarzy. Do domu wróciliśmy koło północy. Liczymy że jeszcze kiedyś coś takiego się powtórzy... ;) 

zobacz zdjęcia...

 

28.11.2013

Dzisiejsze spotkanie zachęciło nas do refleksji nad tym, że nasze życie w wierze jest życiem synowskim. Bóg pragnął, abyśmy zwracali się do Niego "OJCZE", bo dla Niego jesteśmy dziećmi. Zatrzymaliśmy się też dłużej nad zdaniem z listu do Koryntian <Cóż masz czego byś nie otrzymał?>. To zdanie tak krótkie a mówi tak wiele; ponieważ właściwie każdą rzecz, pracę a nawet życie otrzymaliśmy.

Niezmiernie ważne jest też to, aby w centrum również nie postawić siebie, ale Boga; ponieważ to On jest źródłem dobroci. Dobroć ludzka często się wyczerpuje. Dlatego trafne są tu słowa <Od Tego który cię uczynił nie oddalaj się, nawet zmierzając do siebie> "Gdy człowiek myśli że znajdzie samego siebie oddalając się od Boga, jego egzystencja okazuje się porażką" - podsumowuje Papież. Trzeba też zwrócić uwagę na to, że wiara w Chrystusa zbawia nas ponieważ to w Nim życie otwiera się na UPRZEDZAJĄCĄ MIŁOŚĆ BOGA i przemienia nas od wewnątrz. <Wiara wie, że Bóg stał się nam bardzo bliski, że Chrystus został nam dany jako wielki dar, przemieniający nas wewnętrznie, który mieszka w nas i tym samym obdarza nas światłem oświecającym początek i koniec życia, całą drogę człowieka>

Na koniec jeszcze jedna refleksja: <Chrześcijanin może mieć oczy Jezusa, Jego uczucia, Jego synowską gotowość, ponieważ dany mu jest udział w Jego Miłości, którą jest Duch. I w tej Miłości zyskuje się pewien sposób spojrzenie właściwe Jezusowi. Bez tego upodobnienia w Miłości, bez obecności Ducha, który rozlewa ją w naszych sercach jest rzeczą niemożliwą wyznawać Jezusa jako Pana>

 

21.11.2013

Podczas tego spotkania nasze myśli znów krążyły wokół wiary ale tym razem z innej perspektywy.

Czytając encyklikę zrozumieliśmy jak bardzo Bóg ukochał ludzi, że zesłał nam Swojego Syna aby nas zbawić. Posłanie Jezusa to wyraz "ostatecznej interwencji Boga, najwyższy przejaw Jego miłości do nas". Miłość Boża dla nas chrześcijan to przecież fundament wiary; "Tak więc wiara chrześcijańska jest wiarą w Miłość pełną, w jej skuteczną moc, w jej zdolność przemieniania świata i wyjaśniania << Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam>>(1J 4, 16). W miłości Bożej, objawionej w Jezusie wiara dostrzega fundament na którym opiera się rzeczywistość i jej ostateczne przeznaczenie."

Śmierć Jezusa ukazuje całkowitą wiarygodność miłości Bożej, kiedy jednak patrzymy na nią z perspektywy Jego zmartwychwstania;  "Gdyby miłość Ojca nie sprawiła że Jezus powstał z martwych, gdyby nie zdołała przywrócić życia Jego ciału, nie byłaby miłością w pełni wiarygodną, zdolną oświecić również cienie śmierci."

Ważne jest też to, czy oprócz WIARY W Jezusa potrafimy także WIERZYĆ Jezusowi tak jak wierzymy lekarzowi który przepisuje nam leki gdy jesteśmy chorzy.

Na koniec refleksja, która dla mnie jest szczególnie ważna: "Wiara w Syna Bożego który stał się człowiekiem w Jezusie z Nazaretu, nie oddala nas od rzeczywistości, ale pozwala nam pojąć jej najgłębsze znaczenie, odkryć jak bardzo Bóg kocha ten świat i wciąż kieruje go ku sobie; powoduje to że chrześcijanin angażuje się coraz bardziej i mocniej przeżywa swoją wędrówkę na ziemi."

14.11.2013

Dzisiejsze spotkanie ubogaciło nas w nowe przemyślenia;
w wyjątkowy sposób pochyliliśmy się nad naszą wiarą, która jest wielkim darem od Boga i tylko od nas zależy jak go wykorzystamy, czy będzie ona jak piękny witraż który jest oświetlony, czy jak ten ciemny gdy nie świeci się żadna z lamp. Poruszony był też w kontekscie wiary temat bałwochwalstwa, w które w dzisiejszych czasach jest tak łatwo popaść, gdyż często zaczynamy martwić się o karierę i sprawy materialne a w tym wszystkim zapominamy o tym najważniejszym - o BOGU. Część ludzi boi się też tego, że Bóg tak jak powołał Abrahama do wyjścia z Ur, tak też nas do czegoś powoła "krzyżując" nam przez to plany, dlatego może wolimy wierzyć w coś innego.

Kilka myśli, nad którymi warto się chwilę zatrzymać:

"Wiara ze swej natury wymaga wyrzeczenia się chęci natychmiastowego posiadania, jakie zdaje się ofiarować widzenie, jest zaproszeniem, by otworzyć się na źródło światła..."

"Wiara wymaga od nas odwagi i pokory aby zaufać i zawierzyć się Bogu"

"Wiara polega na gotowości otwarcia się na wciąż nową przemianę dokonywaną przez Boże wezwanie."

Na koniec refleksja: ,,Akt wiary pojedynczego człowieka wpisuje się we wspólnotę", dlatego dbajmy wspólnie o to, abyśmy nie stracili swojej wiary...

01.11.2013

1 listopada to każdego roku dzień wyjątkowy.

Wieczorem nasza grupa jak co roku idąc dróżkami cmentarza prowadziła różaniec razem z innymi ludźmi ofiarując tę modlitwę za wszystkich zmarłych. 

 

31.10.2013

Nasze ostatnie spotkanie było przygotowaniem do dnia Wszystkich Świętych ustalaliśmy kto jeszcze będzie mógł pomóc przy sprzedaży zniczy. Czytaliśmy również encyklikę która jest nieodłącznym punktem naszego spotkania oraz rozmawialiśmy troszkę o duchach, co przeraziło niektóre osoby. Spotkanie wyjątkowe i niepowtarzalne :)

 

26.10.2013

ROZPOCZĘCIE AKCJI ,,ZNICZ 2013"

Sprzedaż zniczy już ruszyła. Od soboty czyli od 26.10 zaczęliśmy rozprowadzać znicze. Wszystkie pieniądze zostaną przeznaczone na działalność charytatywną grup młodzieżowych w naszej parafii. Sami zajmujemy się całą akcją. Wszystkim którzy nas wesprą z serca dziękujemy!

 

24.10.2013

Czwartkowe spotkanie było wielkim zaskoczeniem w szczególności dla księdza, ponieważ nasza grupa dowiedziała się kiedy ksiądz ma imieniny i że one się zbliżają; dlatego kilka osób z naszej grupy przyszło na salkę pod pretekstem przygotowania zabawy, a reszta doszła po różańcu lub Mszy. kKedy ksiądz wszedł na salkę odśpiewaliśmy ,,Sto lat". Później ustalaliśmy terminy kiedy będziemy się angażować w akcję znicz. Na końcu zaśpiewaliśmy Apel Jasnogórski i puściliśmy iskierkę. "Spotkanie niespodzianka" było prawdziwą niespodzianką... :)

 

18.10.2013

W tym tygodniu spotkanie wyjątkowo odbyło się w piątek; rozpoczęliśmy je od nietypowej gry w statki, gdzie zamiast statków były literki, które utworzyły hasło, a było nim słowo: ENCYKLIKA.
Hasło statków nawiązywało do kolejnej części spotkania czyli do dalszego czytania encykliki: "Lumen fidei" papieża Franciszka. Na końcu ustaliliśmy również przebieg akcji liczenia wiernych w naszej parafii.

Od samego początku prowadzimy również "Zeszyt spotkań", który jest również swoistego rodzaju kroniką naszej działalności.

 

13.10.2013

Dzień Papieski w parafii w Pcimiu.
Jak wcześniej pisałam na czwartkowym spotkaniu planowaliśmy pprzebieg tego właśnie dnia przygotowując puszki, naklejki i obrazki, tak w ostatnią niedzielę w kaplicach na Suchej i Krzywicy oraz przy kościele parafialnym zbieraliśmy pieniądze dla fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia. Pieniądze z tej zbiórki zostały przeznaczone na stypendia dla dzieci które pochodzą z biednych rodzin. Każdy z nas przyszedł na wybraną Mszę św.,  po której kwestował na rzecz fundacji. W ten prosty sposób pragnęliśmy zrobić coś dla innych.

 

12.10.2013

Wielkie sprzątanie czas zacząć. W ostatnią sobotę kilka osób z naszej grupy zebrało się, aby posprzątać naszą nową salkę. Wydawałoby się że jest to nieduże pomieszczenie i niewiele jest do zrobienia ale jak już zabraliśmy się do pracy to wcale tego tak mało nie było. Każdy miał coś do zrobienia i nikt nie narzekał. W salce dzięki naszej sobotniej pracy teraz jest mapa i piękny obraz oraz rozłożona jest wykładzina. Lampy i okna są czyste a pająków których część osób się boi już nie ma. Teraz wszystko już jest na tip top :)

  • salka_Pcim_DSC01042
  • salka_Pcim_DSC01046
  • salka_Pcim_DSC01057
  • salka_Pcim_DSC01063
  • salka_Pcim_DSC01065
  • salka_Pcim_DSC01082
  • salka_Pcim_DSC01088
  • salka_Pcim_DSC01174
  • salka_Pcim_DSC01204

 

10.10.2013

"Światło Wiary" pod takim hasłem przebiegało nasze ostatnie spotkanie na którym przygotowywaliśmy puszki, obrazki oraz naklejki na nadchodzący dzień papieski. Na spotkaniu również rozpoczęliśmy czytanie encykliki Papieża Franciszka od której pochodził tytuł naszego spotkania; każdy mógł zaznaczyć co go w niej uderzyło lub czego nie zrozumiał z przeczytanego fragmentu. Na naszym kolejnym już spotkaniu pojawiło się też kilka nowych osób co nas bardzo ucieszyło i mamy nadzieję że nasza grupa z każdym spotkaniem będzie się powiększać.

/Ewa

rozrzutny

nieodpowiedzialny

przeszedł wewnętrzną przemianę

cierpiał

przez własną głupotę żył w niedostatku

uzyskał przebaczenie

zarozumiały

pełen nadzieji

pokorny

zawiódł najbliższych

zmarnował pokładane nadzieje